Bir gruba cehalet ve gaflet galebe çaldı. Onların gözleri, işlerin sonuna bakmaya yönelmedi. Onlar şöyle dediler: "Maksat bizim dünyada birkaç gün yaşamamızdır. Böylece biz azık kazanmak için gayret edelim, sonra yiyelim ki tekrar kazanmaya gücümüz olsun! Sonra yine kazanıp yine yiyelim!"
Sayfa 119
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Günler ok, insanlar da hedef tahtası gibidir. Zaman her gün sana okunu atar, gece ve gündüzleriyle seni deler. Bu durum senin tüm organlarını delinceye kadar devam eder. Günler sana bunu yapıyorken, geceler hızlı bir şekilde senin bedeninde böyle tesirler bırakıyorken senin baki olarak selamette olman nasıl mümkün olabilir? Şayet günlerin sende neleri eksilttiğini görebilseydin her gelen günden ürkerdin ve geçen saatler sana ağır gelirdi..."
Sayfa 62
Burada aşman gereken en yakın yol ise, insanın kendi nefsidir. Bundan sonra üzerinde hayatını ve yaşamını sürdürdüğün şu yeryüzüdür. Bunu da bütünüyle seni kuşatan şu hava/atmosferdir. Bundan sonra bitkiler ve canlılar gelir. Kısaca yeryüzünde ne varsa tümünü aşman gerekir. Daha sonra da şu boşlukta/fezada, gök ile yer arasında olan biteni, orada şaşkınlık ve hayret uyandıran şeyleri aşman gerekir. Bunlar da yedi kat gökler, yıldızlarıyla, gezegenleriyle birlikte bütün bunları da aşman şarttır.
İşin gerçeği şudur, cahilin ve bunağın en son varabildiği noktayı akıllı kimse ta işin başından itibaren hemen anlayıvermektedir.