Ölüm
Hayatım ya acılı bir trajedi ile bitecek ya da intihar ile. Ama sonunda ölüp de kurtulacağım düşüncesi ile huzur buluyorum.
...bak sana sevgisizliği şöyle özetliyim ihtiyar!
bir intihar mektubunda şu sözler yazıyordu;
"beni kurtarmadınız diye kızgın değilim,
beni hiç farketmediğinize kırıldım."
Reklam
kalbinin üzerine dayadığı silahla intihar etmiş. odasının perdeleri sonuna dek açıkken. son gösterisini birilerine izletmek istedi belki, bilinmez. amacına ulaşmış. karşı evden genç bir adam görmüş ölümünü. tetiği çekmesiyle nasıl kırmızı bir mürekkep lekesine dönüştüğünü anlatmış çağırdığı polislere. evler birbirine o denli yakın. bir o kadar uzak. şeref bey'in intikamını yine şeref bey mi almış yani? günahkârlar da beyazlar giyinip gidiyormuş oraya. zalimle mazlumu ne ayırıyor o zaman ölümün karşısında?
Yaşama son vermek isteyip beceremeyen insanlar kitaplara sığınıyor. Belki de bu yüzden kütüphaneler, sessiz intiharların ertelendiği kutsal mekânlardır. Sayfalar arasında bir tür teselli bulunur: bir karakterin cümlesine tutunmak, kendi kırıklığını onunla paylaşmak gibidir. Bir romanın satır aralarında, birinin seni anladığını hissedersin üstelik o kişi çoğu zaman çoktan ölmüştür.
Reklam
Reklam