"hayat can sıkıcı bir tuzaktır. düşünen bir insan olgunluğa eriştiğinde ve tam bir bilinç kazandığında kendini istençsiz olarak sanki çıkışı olmayan bir tuzağın içindeymiş gibi hisseder. aslında insan, iradesi dışında birtakım tesadüfler tarafından yokluktan var olmuştur. peki neden? varlığının anlamını ve amacını öğrenmek ister, sorularına cevap alamaz ya da saçma sapan cevaplar alır. kapıyı çalar, ama açan kimse olmaz. ölüm de aynı şekilde iradesi dışında karşılar insanı."
"önyargılar, gündelik yaşantımızdaki bütün bu pislik ve iğrençlikler gereklidir, çünkü bunlar gübrenin kara toprağa dönüşmesi gibi zamanla faydalı bir şeye dönüşür. kökeninde pislik barındırmayan iyi bir şey dünya üzerinde görülmemiştir."
"her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyguları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?"