"Channing'in dediği gibi Afrika'nın ücra köşelerindeki ülkelerin yabancı olması gibi bazı insanlar da kendi kendilerine yabancıdır. Bakışlarını asla dış dünyadan kendilerine çevirmeyi bilmezler. Daha doğrusu ilgilerini dışarıda olan bitene o kadar çevirmişlerdir ki var oluşlarını bulup keşfetmek için kendi içlerine girmeye cesaret edemezler. Bu şu anlama gelir; hayat tersine gidiyor, dış olaylara kapılan, kendini kontrol edemeyen, ilgisiz, alakasız tıpkı rüzgarda savrulan yaprak gibidirler. Tecrübelerinden koca bir hic edinirler. Onca şeye bakarken aslında hiçbir yere bakmadığı anlaşılır."