Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam;
Seni özlediğim içindir.
Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;
Seni özlediğim içindir.
Yaşıyorsam; içimde umut varsa,
Yine seni özlediğim içindir.
Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!
Yoruldum işte..
Düşünmekten de yoruldum,
Üzülmekten de..
Beklemekten de yoruldum,
Özlemekten de..
Affetmekten de yoruldum,
Boş vermekten de..
Direnmekten de yoruldum,
Güçlü görünmekten de..
Kanadı kırılmış bir kuş gibiyim..
Dokunmayın bana bu aralar..
Şöyle sessiz bir yerde,
Birazcık dinlenmek istiyorum..
Artık demir almak günü gelmişse zamandan, meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol; Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli, Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler; Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.
Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden, Birçok seneler geçti; dönen yok seferinden.