İnsan yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanmış ; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış!
Aman yarabbi, neler söyleniyordu! Benim gibi kadınlar, hocalıktan ziyade, sanata heves etmeliymişler. Beyefendinin buyurdukları gibi , istida ile şahadetname arasındaki farkı henüz anlamamış olduğuma göre hocalıkta muvaffak olacağım esasen şüpheliymiş. Fakat çalışırsam, mesela iyi bir terzi olur hayatımı kazanırmışım.