Ama o gün alınan şeyler kıyafet değildi . O gün alınan …hatırlanmak hissiydi .Fark edilmekti.Değer verilmekti .Bir kadının gözünden geçen şeyin ,bir erkeğin kalbine düşmesiydi .
İnsanı anlamak için insanlığı anlamak lazım,insanlığı anlamak için inancı anlamak lazım,inancı anlamak için dini anlamak lazım ,dini anlamak için tüm dinleri anlayabilmek için tüm dinleri anlamak lazım ve tüm dinleri anlayabilmek için anlamaya en baştan başlamak lazım …
“Çalınan her kapı hemen açılsaydı ;
Beklemenin,ümidin,sabrın ve susmanın ne önemi kalırdı.
Yüreğini dinleyen,vuslata sağır kalmazdı elbet ,ama bunun için yürek sahibi olmak gerekti.”
Büyükhanım'ın kıyameti Harşit kıyısında ve Ordu çıkışında kopmuştu; başkalarının kıyameti Çavuşluda,Görele'de,Ünye'de...İnsanın kıyameti de kendisiyle birlikte yürüyordu
demek ki .