İpek Dadakçı
@ipeksayilan
2709 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Bırakın Size Katılayım”la beraber bu sene, ülkesinin kaderinin tayininde önemli rol oynayan ikinci bir devrimci ve güçlü kadını yakından tanımış oldum. Birkaç ay önce Gioconda Belli’nin anı kitabı “Tenimdeki Ülke Nikaragua”yı okumuştum ve yazarı hem Nikaragua’daki devrimin öncülerinden biri olarak hem de bir kadın olarak tanıma imkanım olmuştu. Bu kitap da yine Latin Amerika’dan ve yine mücadeleci, güçlü bir devrimci kadını anlatıyor. Bu kez Küba’ya gidiyor ve Cezayir asıllı Fransız yazar Amina Damerdji’nin kurgu evreni vasıtasıyla 26 Temmuz Hareketi’nin iki kadın öncüsünden biri olan Haydee Santamaria’yı okuyoruz.
1950’lerin başına yoğunlaşıyor kitap. Haydee Santamaria, Küba’nın taşrasına İspanya’dan göçmüş burjuva bir ailenin kızı. Ailesi, özellikle annesi çok dindar. Santamaria okuyup hemşire olmayı çok arzu etse de okula devam edemiyor. İlerleyen yaşına rağmen evlenmeyince sonunda erkek kardeşinin yanına Havana’ya bir koca bulur umuduyla gönderiliyor. Okumayı, kitapları çok seven Haydee burada kardeşinin sosyal çevresi sayesinde daha da olgunlaşıyor, politik bilinci gelişiyor. Bir yandan da kadın olarak kendini daha çok tanımaya başlıyor, aşık oluyor. Hem onun bir karakter olarak gelişimini okuyoruz hem de ileride Küba Devrimi’ni gerçekleştirecek siyasi örgütün tarihini, 26 Temmuz Hareketi’ni adım adım takip ediyoruz. 1950’lerin başındaki hikayeye ara ara 1980’in 26 Temmuz’undan sesleniyor Haydee, yıllar sonunda kendisiyle bir hesaplaşmasına şahit oluyoruz, ki bu kısımlar oldukça etkileyiciydi, özellikle birkaç gün sonra intihar ettiği ve 26 Temmuz’da yaşananlar ışığında okununca.
Küba’nın önemli siyasi figürlerinden birinin hayatının önemli bir kesitini çok güzel kurguya dökmüş yazar. Birinci tekil şahıs anlatımıyla direkt onun ağzından konuşması da cesur ve
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Konusu itibarıyla çok çarpıcı, yazarın kara mizahıyla benzersiz ve muhteşem bir kısa roman “Ölü Kızlar”.
Meksikalı yazar Jorge Ibargüengoitia gerçek bir olayı kurgulaştırmış. 1960’lı yıllarda Meksika’da “Las Poquianchis” olarak bilinen, büyük bir fuhuş zincirinin sahibi dört kız kardeşin doksandan fazla kadını öldürdüğü ortaya çıkıyor, gerçek sayının yüz elli hatta iki yüzü geçtiği de düşünülüyor. Yazar bu korkunç vakadan hareketle bir genelev işleten üç kız kardeşi ve onların zorla ya da kandırarak çalıştırdığı kızların, seks işçilerinin hikayesini anlatıyor. Çok yoksul ailelerden gelen, yoklukları ailelerince bile fark edilmeyen kadınların çoğunlukla tezgahtarlık ya da temizlikçilik gibi bir iş umuduyla kandırılıp kendilerini bir genelevde bulmalarıyla değişen hayatlarının her biri birbirinden trajik hikayesi kitap.
Ancak yazar hikayeyi öyle bir ele alıyor ki metni bambaşka bir yere taşıyor. Öncelikle, kurguyu polis raporları, sorgu tutanakları ve tanık ifadeleriyle aktarıyor. Böylece olaylara dışarıdan bir göz gibi, belirli bir mesafeden tanıklık ediyoruz. Tanıklığın yanıltıcılığı konusunu da es geçmiyor ayrıca; bir olayın farklı karakterlerce nasıl bambaşka aktarıldığının da altını çiziyor, hem de okurun gözüne sokmadan, tekrara düşmeden ya da ana izleğin bu olmadığının farkında olarak. İkincisi ve daha da önemlisi, yazarın müthiş bir kara mizah ve ironiyle anlatımı. Aslında son derece ürkütücü ve acı olan gerçeklikleri o kadar soğukkanlı hicvediyor ve öyle bir kara mizahla anlatıyor ki karakterlerin, gelişen olayların ya da içine düşülen durumların absürtlüğüne şaşırdığınız, hatta zaman zaman istemsizce güldüğünüz bir kara komedi okuyorsunuz. Böyle bir konuyu da bu şekilde işleyebilmek çok hayranlık uyandırıcı bence.
Büyük resmi de atlamıyor Ibargüengoitia;
