Harfler yeryüzünü dolaşıyor evet Sayın Tufan·140 syf.·İnceleme
8/10
2025 136. kitabı
Giriş olarak özellikle bir alıntısını ekleyip başlamak isterdim ki tahmin edeceğiniz üzre hangisinin olacağını asla seçemediğimden en iyisi sona saklamak diye düşündüm. Abartmıyorum filhakika anlayanlar anladı beni. Çok başka bir kalemi var ama bu yazarlığı aşan başka boyutlara selam sallayan nitelikte benim gözümde. O kadar gidiyor ki uzaylılara bile uğrayabilir. Durum öyle geniş açılı:))
-----
Bazı kitapların simyasının önceden yerini ayırttığını düşündüğümü zaten önceki incelemelerimin bazılarında da belirtmiştim. Çünkü gerçekten öyle. Tevafuk bu ya kalp kapakçığı tam o cümle geçerken açar kapısını. İçeriye alır, buyur eder, hatta yatıya kalmaya ikna eder. Söz birliği içinde yaşar orada bahçesini kurar evine yerleşir. Okur da bundan beslenir ya bir güzel. İç içe geçer bütün kimyası varlıktan yokluğa, yek olmaktan çoğalmaya dizim dizim. Sonra şerha şerha buluşur bütün parça.
Bir radyo istasyonunda gece programları yapan genç bir adam. Mikrofonun başında gece aralarına kadar hayat hakkında savrulan karanlık ve öfkeli sözleri ile konuyu ele alır. Zamanın afilli acısıyla denk düşer. Zamanın bulanıklaştığı gece yarısında radyo, şehrin farklı yanından seslenen hikayelerle doluyor. İnsana dair her savaş alanı mevcut. Kapasite ağzına kadar dolu.
-----
Kendime özellikle Tarık Tufan ve onun gibi hissettiren nadir yazarları okurken böyle bir şey katmak istedim.
--alıntılarda kalıntılar--
"...duygularını saklayamamak..." (Syf. 69) Bir körfeze atsam duygularımdan kalma yığını, topak topak.. daha kokusu üstünde... eserikli... ne kadar taze gider acaba? Ağzını sıkıca bağlansam bir daha hissetmem mi acaba? Ya daa bir yere boca etsem acıtmaz mı artık? Nereye gömsem..
"...kitapların küf kokusu hayat izleri taşıyor." (Syf.76) Bazen gide gele duygularla okuruz sayfaları.
Dikkat (!) Bu kitapta okuduklarınız sizi rahatsız edebilir.
Kitap, görmüş geçirmiş yaşlı bir adam ile tecrübesiz genç bir adamın diyaloglarından oluşuyor. Yaşlı adam insanın bir makina olduğunu öne sürüyor ve makineler çalıştığı için alkışı hak etmezler diyor. Zaten başka bir alternatifleri yok. Makinanın çalışmasını sağlayan bir güç var ve bu güç insana bağlı değildir ona göre.
Bence sınırlı da olsa bir irademiz ve buna bağlı olarak gücümüz var. İnsana her türlü imkan verilmiştir bu doğru ancak uyanık zihinler kendini arama ve yeteneklerini keşfetme yolculuğuna çıkarlar. Herkesin kendi potansiyelini gerçekleştirebildiğini düşünmüyorum.
Yaşlı adama göre bir insanı bir şey yapmaya iten yegâne güdü kendi içini ferahlatma güdüsüdür ve her şeyi bu güdüye borçludur.
Bence harekete geçmek için gerçekten sorumluluk hissetmeye ihtiyacımız var. Bir insanın başka bir insana, hayvana ya da herhangi bir canlıya iyi gelmesiyle birlikte kendini ferahlamış hissetmesi kadar doğal bir durum yok. Sonuçta kendimizi ferahlatacak eylemleri de biz seçeriz. Ancak bu sanki kötü bir şey veya insanı olduğundan daha aşağı bir konuma indiriyormuş gibi lanse edilmiş kitapta. Buna da katılmadığımı belirtmek isterim.
Ayrıca ne diyordu yaşlı adam ”Fakat lütfen bu yasayı ben öyle söylüyorum diye kabul etme; sen de kendi başına özenle irdele."
Üzerine bol bol düşünülüp tartışılacak bir kitap olduğuna inanıyorum. Herkese tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
22 Yıl Sonra Yeniden
Dostoyevski'nin bu kitabını ilk kez 22 yıl önce lisedeyken okumuştum. Tabi ki "suç" ve "ceza" kavramlarını böylesine detaylı bir şekilde irdele(ye)meden...
Sonra sonra aklıma "Herkes, Raskolnikov gibi kendi adaletini sağlarsa, bu iki kavram (suç ve ceza) sorgulanmaz mı?" diye bir soru geldi. Bu sorunun ışığında kitabı defalarca okudum.
İyi bir kitabı okumak, geçmişin iyi insanlarıyla sohbet etmek gibidir. "Suç ve Ceza" da böyle bir kitap..
Kitap kuantum teorisinin, felsefi açıdan ve de özellikle din felsefesi sorunsalları açısından değerlendirmesini yapıyor. Kitabin başlarinda kuantum felsefesinin bilim felsefesi açısından önemli hususları irdele nirken, din felsefesinin Tanrısal etkinlik, mucize, özgür irade ve kötülük gibi sorunları açısından bu teorinin ne ifade ettiği anlatılarak getirdiği yeni açılımları vurgulanıyor. Bu kitapta, kuantum felsefesiyle ilgili bir fizik kitabında geçen matematiksel hesapları bulamayacaksinız, lakin kuantum teorisinin evren anlayışimızda hangi köklü değişiklikleri yaptiğını, Kant'ın, Spinoza'nın, Leibniz'in felsefelerinde hangi düzeltmelerin yapılması gerektiğini bulacaksinız. Belirsizlik ve tamamlayıcılık ilkeleriyle ilgili bilgiler edinecek ve bu teoriyle ortaya çıkan indeterminizmin, ontolojik mi yoksa epistomolojik mi olduğunu değerlendireceksiniz. Kuantumla, determinist bir evrenden nasil indeterminist bir evrene ulaşildiğına da tanik olacaksınız. Ufuk açıcı ve düşünce dunyanıza yeni pencereler açacak guzel bir kitap.
Şu an kısa ve masum gibi görünen bu kitap ile karşınızdayım. Okuması basit gibi görünen ve ele alınca çabucak okunan bu eser aslında hiç de öyle bir çırpıda okuyup kenara kaldırmalık eserlerden değil. Hem de hiç.
Öncelikle yazarına gelecek olursak kendisi sansasyonel psikanalizleri ile her daim gündem olmayı başarmış Freud’un öğrencisidir. Öğretmeninin görüşlerini desteklemekle kalmayıp cinsel görüşlerini daha da ileriye taşıyan Reich ismiyle sıkça söz ettirmiş ve toplumca dışlanmayı da başarmış. Orgazmın insanın en ilkel dürtülerinden biri olduğunu savunmuş ve orgazm zamanı insanın ‘orgon’ adını verdiği kozmik bir enerji yaydığı teoremi ile tanımlarını ileri safhaya taşımış ve ezberler bozmaya devam etmiştir.
Kitaba gelecek olursak; küçük adamın sistemi ve insani dürtülerini değiştirmenin, geleceğe seslenmenin ve ötesinde kitlelere etki etmesinin yalnızca içe dönmesi ve bilinçlenmesi ile olacağına, düşünmekten ve istemekten korkmaması gerektiğini vurguluyor. “Kendi elinle prangayı kendine sen vuruyorsun.” Diyerek sıkça insanın sorumlu tutulduğu ve mecbur kılındığı seçimlerinden yalnızca kendinin sorumlu olduğuna, hiçbir kurtarıcı beklememesi ve adım atmak için bilincinin varlığında olmasını sıkça vurguluyor hatta bunu haykırıyor. Bilinçlen, düşün, irdele, sorgula, karar ver (!) istiyor yazarımız.
İnsanı kitleleştirmekten ve toplumu etkilemenin başlıca zincirinin kişinin kendinde başladığını söyleyen ve insanın tek kurtarıcısının yine kendisi olduğunu söylüyor.
Ya başka birisini severse/m? Bir ilişkiye başlarken ya da sürdürürken bu soru aklımdan hiç geçmiyor diyen ya yalan söylüyordur ya da henüz aşkın gözü kör ettiği evreden ayılamamıştır. Var öyle ihtimaller arkadaşlar, hayatın öyle bir akışı var ki aynı kalmayan şeyler arasına bazen en güvendikleriniz ilk sırada giriyor. Kitap basit bir konuyu basit şekilde ele almasına rağmen beni etkiledi çünkü hissettirdi. Ya da hatırlattı mı demeliyim. O çaresizliği. Terk edilme çaresizliğini bilir misiniz? O kadar sorgulatır ki insanı filozof yapar o acı. :) Tam seviyor ve seviliyorken nereden çıkar bu 3. şahıslar, sana olan sevgi nasıl yön değiştirir? Sen nasıl yalnız kalırsın bir anda? Onda olan, sende olmayan ne? O zaman ona mı benzesen acaba biraz? Ama yok bu da kendine saygısızlık. E neden böyle oldu, irdele hadi, deş kendini sürekli kendini sorgula sen nerede hata yaptın ve kaybettin o’na karşı? Yazık sana,(bana) geç oldu ama sonunda doğru soruyu buldun, evet! “Ya benimle ilgili değilse?” Kitaba gelince daha önce dediğim gibi konusu da bilindik, basit. Bir gün kocan ben başkasını seviyorum dese,2 de çocuk, kurulu bir düzen, n’apardınız? Kendi acını bir kenara koy, çocuklar? Onlar nasıl etkilenecek bundan? Tümüyle bu işlenmiş diyebilirim, okunması kolay, sürükleyici bir kitap. Çerezinko :)
