Yetişkin sözcüğü, yasal olarak rüştünü ispatlamış bütün insanların tutarlı bir kategori oluşturduğunu ima ediyor fakat aslında bizler değişmekte olan bir diyarı bir uçtan bir uca geçen ve yolda giderken yine kendisi de değişen seyyahlarız. Çocukluk bazı açılardan yavaş yavaş solup gider, bazı açılardan da asla sona ermez.
İnsan yedisinde neyse yetmişinde de odur, fakat o kadar çok şey oldu, o kadar çok şey değişti ki o sıska, endişeli genç kadın, yakından tanıdığım, keşke kendisi için daha fazlasını yapabilseydim diye düşündüğüm, şimdi onun yaşındaki kadınlarla görüştüğümde sık sık hissettiğim sorumluluğu hissettiğim biri olarak görüyorum; uzun zaman önceki o kişi tam olarak ben değildi, kritik önem taşıyan her açıdan benimle hiçbir alakası yoktu ama o yine de bendim, sarsak bir uyumsuz, bir hayalci, huzursuz bir avare.