İrem
@iremcelk
224 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlk kelimesinden son kelimesine kadar bir Jane Austen eseri. En azından benim için hiçbir kuşku barındırmaz. Zira güçlü bir kadını ve bu kadının evliliğe dair görüşlerini okuyoruz.
Emma'da.
Jane Austen'ın okuduğum diğer kitaplarına nazaran daha çok karakter var. Okurken bazı bazı asıl karakterlerden çok uzaklaştığımızı düşündüm. Biz aslında Emma'yı değil, Emma ve çevresindeki kişileri okuduk. Okurken bu durumu oldukça sıkıcı bulsam da kitabın sonlarına geldiğim zaman aslında bunun bir gereklilik olduğunu anladım. Her şey bize Emma'nın karakterindeki gelişimleri daha iyi göstermek içindi.
Emma'nın karakterindeki değişimleri, özellikle Mr. Knightley ile konuşmalarını okurken fark ettim. Altını çizdiğim öyle satırlar var ki, kitabı elime aldıkça dönüp dönüp bakmak isterim. Bence Jane Austen, erdemli insan timsalini bize daha ilk sayfalardan Mr. Knightley ile çizmişti.
Okumaya başladığım ilk günden sonunu tahmin edebildim. Fakat Emma'nın gelişimini okumak bana genel hatlarıyla zevk verdi.
İyi okumalar.
Reklam
İlk satırdan son satıra kadar aşık olunası bir kitap.
Murathan Mungan; bize kendine özgü kalemiyle, diliyle 3 hikaye anlatıyor: Âzer ile Yadigâr, Muradhan ile Selvihan ya da Bir Billur Köşk Masalı ve Ulak ile Sadrazam.
İlk iki hikaye aşk temalı, üçüncüsü ise tarihi. Hepsinde kahramanların biri lal. Aslında bana kalırsa sadece kahramanlar lal değil, hikayeler de lal. Her bir hikayenin sonunda daha da hissettim bunu.
Kitap 126 sayfa ve Murathan Mungan'ın akıcı diliyle beraber tek solukta bitiyor. Bir kez daha Murathan Mungan'ın diline, şiirselliğine hayran kaldım. Kitaplığımdan hiçbir zaman eksik etmek istemeyeceğim eserlerden birisi olacak Lal Masallar.
İyi okumalar.
9. sınıfta edebiyat hocamız 3 kitap ismi vermişti, dönem ödevi olarak hepsini okuyacaktık. Birisi de Puslu Kıtalar Atlası. O dönemler daha büyülü gerçekliğin ne olduğundan bihaberiz, tüm sınıf hiçbir şey anlamadık. Fantastik ama değişiğinden dedik ve geçtik. Postmodernizm nedir, üstkurmaca nedir bilmiyoruz ki. Tekrar okumak için 9 sene bekledim ve az önce bitirdim. İlk kez okumuş gibi kabul edeceğim kendimi.
Bünyamin. Biz özellikle onun üzerinden, onunla yakından yahut uzaktan bir ilişkisi olan çok fazla kişi görüyoruz. Rendekar, Vardapet, Ebrehe, Hınzıryedi, Alibaz, Kubelik... Her bir karakterin ardı sağlamca oturtulmuş, her biri "insan". Geçmişlerini görüyoruz, bugünlerini görüyoruz.
İhsan Oktay Anar'ın kitaplarında her bir kişiyi, olayı sıkı takip etmek gerek. Aslında hiçbir kelime boşa yazılmadı eserlerinde. Bunu bir kez daha anladım ve bir kez daha hayran kaldım İhsan Oktay Anar'a.
Denilecek çok şey var ama İhsan Oktay Anar'ın her eserinden sonra hayranlığımı belirtip çekilmek istiyorum köşeme.
Büyülü bir dünyaya girmek isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim. İyi okumalar.
Okuduğum en güzel kitaplardan bir tanesi, belki de en güzeli.
İki Şehrin Hikayesi, Paris ve Londra arasında çeşitli bağlantıları olan insanlar üzerinden ilerliyor. Okumaya ilk başladığımda kimin kim olduğunu, nerede olduğunu anlamam zor oldu. Fakat sonra herkes konumunu aldı, satırlar aktı ve gitti.
1700'lerin son çeyreğindeyiz. Fransız İhtilali ile yüzleşiyoruz. Paris sokakları kana bulanıyor. Halkın nefreti, bazı karakterlerin intikam hırsı beni çok ürküttü.
Kişiler arasındaki ilişkiler kitabın sonlarında bile ortaya çıkabiliyor. Bazı şeylerin nedeni hemen açıklanmıyor. Kitabın içerisine öyle doğal yerleştirilmiş ki bunlar, bana açılan bir pencereden her şeyi izledim. O an orada olan sıradan bir kimse gibi.
Doktor Manette, kızı Lucie, damadı Darnay, dostu Lorry, yardımcıları Pross. Doktor Manette, Fransa'da haksız yere yıllarca hapishanede tutulduktan sonra özgürlüğüne kavuşuyor ve Londra'da yaşamaya başlıyorlar. Kızı, Darnay ile evleniyor. Yolları bir şekilde Paris'e düşüyor. Korkunç bir sistem var Paris'te. Fransız İhtilali ve onun nefret yönü. Giyotine verilen isimler bile birçok şeyi anlatıyor aslında.
Ve bir de Sydney Carton. Kendisinin unutamayacağım karakterler listesine ilk sıradan girdiğini söyleyeyim. Daha önce hiçbir karakterden bu kadar etkilendiğimi hatırlamıyorum. Kitabın son paragrafları, bana göre en özel kısımdı.
İki Şehrin Hikayesi, benim üzerine uzun uzun konuşabileceğim bir kitap. İncelemede neredeyse hiçbir şey diyemedim zira ilişkiler, sebepler önem arz ediyor.
Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar.
Puan vermedi·245 syf.··
Beğendi
·2021 17. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 29 Nisan 2021 00:51
Masal dünyasından uyanmış gibiyim. Şöyle bi' silkelendim, kendime geldim ve inceleme yazmaya koyuluyorum.
Lisenin ilk yılında edebiyat öğretmenimiz dönem ödevi olarak Puslu Kıtalar Atlası'nı okutmuştu. Okurken ne kadar zorlandığımı hâlâ çok iyi hatırlıyorum. Hatta neredeyse 10 yıldır yazardan uzak durmamın sebebi de budur. Bu sebeple Efrasiyab'ın Hikayeleri'ne başlamadan önce çok düşündüm, iyi ki okumaktan vazgeçmemişim.
Efrasiyab'ın Hikayeleri'nde Ölüm, karşımıza bir insan gibi çıkıyor. Canını alacağı insanları arayıp bulan, canlarını almadan önce de bazılarıyla minik oyunlar oynayan bir varlık. Bir gün sıra Cezzar Dede'ye geliyor ve Ölüm ona bir sebepten bir oyun teklif ediyor. Bir konu belirleyecekler ve ikisi de o konu üzerine birer hikaye anlatacak. Hikayeleri anlatırken de Uzun İhsan'ın canını almak için peşinden oraya buraya gidiyorlar. İşte biz de 4 konu üzerine 8 hikaye okuyoruz. Hikayelerin bazıları çok etkileyici. Özellikle Dünya Tarihi ve Güneşli Günler beni diğerlerine nazaran daha fazla etkiledi.
-Belki spoiler-
Uzun İhsan ve Ölüm'den kaçma şekillerini anlamam zaman aldı. Hatta bitirirken emin oldum. Daha dikkatli okuyucular hemen fark edecektir buralardaki ayrıntıları.
Okuyacak olanlara iyi okumalar. Efrasiyab'ın Hikayeleri, bazı hikayeleriyle bende iz bırakan bir kitap oldu.
Reklam