Hayatın boş olduğunun farkındasın yaşamadığının farkındasın ama neden yaşadığını da bilmiyorsun.
Biz sevilmedik ne kadar sevsen sevilmedik değer verdik karşılıksız kaldı, herkes sinirini öfkesini senden çıkardı ama sen sustun, herkes kırıldı geldi senden çıkardı, herkes üzüldü geldi sana ağladı sen hayır demedin o kızarken sana sen sustun o sana ağlarken sen onu avuttun kimse de sormadı acaba üzüldü mü kırıldı mı ? Kimin umrundasın ki? Yazarsın mesaja bakılmaz ikinciyi atarsın yine suçlu sen olursun yazamazsında ama yazmazsan da suçlu oluyorsun, hayat ne garip değil mi? Herşeyin sorumlusu sensin ama kırıldığın sadece içinde kalmış sadece kendini bitirmişsin. Benim derdimin kime faydası varki ? Bı derdin varmı nasılsın diye soran olmadıktan sonra, buda iyi yanım mı vicdanım mı bilemiyorum ama kendimden özür dilerim böyle bi insan olduğum için.