“Nereden geldiğini, kim olduğunu asla unutma çünkü etrafındaki kimse unutmaz bunu. Kendi gerçeğini güce çevir. Böylece hakkındaki gerçek asla zayıf noktan olmaz. Gerçeğin senin zırhın olsun ki, kimse seni o gerçeği kullanarak incitemesin.”
“Birbirimiz için yaratılmışız,” diye fısıldadı Yennefer. “Birbirimizin kaderiyizdir belki de? Ancak bir şey çıkmayacak bundan. Yazık, gün ağarınca ayrılacağız. Başka türlü olamaz. Birbirimizin canını acıtmamak için ayrılmak zorundayız. Üstelik birbirimizin kaderi olduğumuz halde. Her kim bizi birbirimiz için yarattıysa biraz daha fazla uğraşmak zorunda. Kader yetmez, yeterli değil, biraz fazlası gerekir.”
“Söyledikleri çıktı! Geralt! Senin kaderin miyim ben? Söyle! Kaderin miyim senin?”
“Sen biraz fazlasısın, Ciri. Biraz fazlası.”
“Bütün dünyayı ele geçirdin, insan, her yer senin benzerinle dolup taştı, her yere yeni çağ dediğin, değişim dönemi dediğin, ilerleme dediğin şeyi götürüyorsun. Biz, senin getirdiğin değişimi istemiyoruz. Senden, hiçbir şey istemiyoruz.”