Puan vermedi
#OkudumBitirdim
Bize Yalan Söylediler/ Ellen Marie Wiseman
İkinci Dünya Savaşı yıllarında, Nazi Almanyasından hayaller ülkesi Amerika’ya umutla gitmek isteyen Lena ve ailesi, Ellis Adası’ndaki aşağılık bir sağlık taramalarında büyük bir yıkımla karşılaşır. Annesi ve kardeşi sağlıksız bulunarak geri gönderilirken, Lena ve bebeği bilinmez bir yolculuğa çıkıyor. Lena'nın hikâyesi, yalnızca geçmişte yaşanmış bir vahşeti değil; insanın insana neler yapabileceğini de tüm çıplaklığıyla gözler önüne sererken, Amerikanın ne kadar haydut, acımasız ve bize rüyalar ülkesi olarak lanse edilen, karanlık ve vahşi bir tarihe sahip olduğunu çok net ortaya koyuyor.
Roman, Amerikan “sağlıklı ve üstün ırk”(Öjenik) yetiştirme programının iğrenç yüzünü, bir annenin çaresizliği ve direnişi üzerinden anlatıyor. Ellis Adası’ndan Blue Ridge Dağları’na uzanan bu hikâye; aile bağlarını, ayrılığı, kayıpları ve yeniden hayata tutunma çabasını derinden hissettiğim bir okuma oldu.
Ellen Marie Wiseman'nin kitapları kolayca okunan, ancak etkisi uzun süre devam eden bir anlatım hakim. Bazı gerçekler vardır; öğrendiğinizde içinizi sızlatır. Bu kitap da onlardan biri oldu benim için.....
Eric Emmanuel Schmitt' in daha önce #bayanminginhiçolmayanonçocuğu isimli kitabını okumuş çok sevmiştim. O günden beri yazarın diger kitaplarını merak ediyordum en çok da #mösyöibrahimvekuranınçiçekleri ' ni. Bu kadar merak ederken daha fazla bekletmemeliydim, nihayet okudum.
Öncelikle incecik bir kitapta anlatılan hikaye çok samimi ve sıcacıktı.
Paris' te yaşayan Moïse o bebekken annesi terk ettiği için , sevgide ve ilgide eksik babasıyla yaşamaktadır. Babası sürekli onun hic görmediği kardeşini över onu özlemle anardı. Ama iş Moïse ye geldiğin de zerre sevgi göstermezdi. Evde bulamadığı sevgiyi ilgiyi hatta terbiyeyi Müslüman Bakkal Mösyö İbrahim de bulur. Babası yarım bir mektupla terk ettiğinde hayatında güvenebileceği bir tek Mösyö İbrahim kalır.
Hikaye dostluğun din, ırk,yaş tanımadığı iyiliğin sevginin derinliğini hissettirken Moïse, Momo yada Muhammet ne fark eder ki dedirtiyor.
Söylemeliyim ki Mösyö İbrahim'i çok sevsem de Bayan Ming'in Hiç Olmayan On Çocuğu hala favorim. Yazarın diğer kitaplarını hala çok fazla merak ediyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Risalet ve Strateji hakkında.
Puan vermedi·200 syf.·
2026 22. kitabı
Risalet ve Strateji, yazar Wadah Khanfar tarafından kaleme alınan, Hz. Peygamber’in (s.a.v.) hayatını (siyer) kronolojik bir tarih anlatısı olmaktan çıkarıp, günümüz dünyasındaki siyasi, toplumsal ve ahlaki krizleri çözmeye yönelik stratejik bir rehber olarak ele alan bir kitaptır. Eser, nebevi tecrübenin sunduğu yönetim, liderlik ve toplumsal inşa metotlarını bugünün dünyasını anlamlandırmak için bir perspektif olarak sunar.
Kitabın odaklandığı ve anlattığı temel konular şu şekildedir:Nebevi Tecrübe ve Hareket Metodu Tarihten Geleceğe Köprü: Kitap, geçmişteki dini ve tarihi bilgileri sadece aktarmakla kalmaz; "geçmişini bilmeyen geleceğini inşa edemez" ilkesiyle bugünün inşasına ışık tutar.
İnsan Eğitimi ve Liderlik: İslam’ın yayılma sürecinde benimsediği yöntemlerle insanları nasıl eğittiğini ve her alanda hem lider hem de dengeli (vasat) bir toplum (ümmet) nasıl yetiştirdiğini inceler.
Toplumsal Eşitlik ve Medeniyet İnşasıEşitlik İlkesi: Irk, sınıf, cinsiyet ve coğrafya farkı gözetmeksizin herkesin İslam çatısı altında "tarağın dişleri gibi eşit" olduğu bir medeniyet modelini nasıl kurduğunu gösterir.
Dünyayı Okuma Kılavuzu: İslam dünyasının mevcut durumunu analiz etmek ve modern küresel gelişmeleri pasif bir izleyici olarak değil, derinlemesine ve stratejik bir bakış açısıyla okumak için ufuk açıcı bir rehberlik sunar.
Kitap, insan zekâsını sayılarla, kafatası ölçüleriyle, IQ testleriyle ya da biyolojik kategorilerle “nesnel” biçimde ölçtüğünü iddia eden bilimsel yaklaşımları eleştiriyor. Gould’un iddialarından biri, bilimin kendini tarafsız sanırken dönemin önyargılarını da yanında taşıdığı olmuş. Özellikle 19. ve 20. yüzyılda bazı bilim insanları, zekâyı ırk, sınıf, cinsiyet gibi kategorilerle ilişkilendirerek ölçmeye çalışmış; bunu da çoğu zaman eşitsizlikleri meşrulaştırmak için kullanmışlar. Gould bu kitapta kafatası hacmi ölçümlerinden IQ testlerine kadar birçok örneği inceliyor ve bu “ölçme” girişimlerinin ne kadar sorunlu varsayımlara dayandığını gösteriyor.
Kitap çok etkili olsa da Gould’un bazı tarihsel yorumları ve bazı bilim insanlarına yönelttiği eleştiriler sonradan tartışılmış. Yani kitap mutlak son söz değil ama bilim, ideoloji ve insan doğası üzerine düşünmek için hâlâ çok değerli bir başlangıç.
İnsanın Yanlış Ölçümü, “insanı ölçüyoruz” derken aslında kimi zaman kendi önyargılarımızı ölçtüğümüzü hatırlatan önemli bir kitap. Bilimin yalnızca verilerden değil, o verileri yorumlayan insanlardan da oluştuğunu göstermesi bakımından özellikle okunmaya değer. Okuması zor ve aşırı dikkat gerektirse de ilgilisi yeterince tatmin olacaktır.
Patasana Hitit Uygarlığı'nın başyazmanı. Geçmişte bıraktığı tablet yazıları arkeoloji araştırmaları sonucu ortaya çıkıyor. Bu yazılarda yaşadığı acıları anlatarak insanların ders çıkarmasını, din, dil, ırk ayrımı yapmadan, birbirlerini öldürmeden yaşamaları gerektiğini aksi halde savaşın ve acıların hiç bitmeyeceğini belirtiyor. Bir yandan da Patasana'nın yazdığı bu tabletleri arayan arkeologların hayatıyla beraber Ermeni ve Kürt Sorunu'nu ele alınıyor. Tarihsel bilgi vermesi açısından insanı doyuma ulaştıran bir kitap. Sadece malum kişinin, öldürerek ve ölümü anımsatarak, insanların birbirini öldürmesini engellemeye çalışması mantıksız geldi bana.
Mermer Adam: Tarihin Karanlık Koridorlarında
Jean-Christophe Grangé'ın kitaplarını sevmemin en önemli nedeni sadece polisiye ve gelirim yazmıyor olması. Onun araştırmacı gazeteci kimliği her satırda kendini hissettiriyor. Okuduğum her kitabında yeni şeyler öğreniyorum. Bazen kurgu ile gerçek öyle iç içe geçiyor ki hangisinin tarihsel gerçek, hangisinin yazarın kurgusu olduğunu araştırma ihtiyacı duyuyorum.
Mermer Adam'da ben de tam olarak böyle bir etki bıraktı. Kitabın en belirgin özelliği karakter zenginliği. Jean-Christophe Grangé, hikâyeyi kurarken o kadar çok detaya ve karaktere başvuruyor ki, okur olarak bu labirentin içinde yolunu bulmak bazen ciddi bir odaklanma gerektiriyor. Bu kadar çok ismin ve yan hikâyenin takibini yapmak zaman zaman yorucu olabiliyor; ancak yazarın yarattığı o çok katmanlı yapı, her bir karakterin aslında büyük resmin bir parçası olduğunu fark ettiğimizde anlam kazanıyor.
II. Dünya Savaşı'nın karanlık atmosferi, Hitler'in insanlık dışı politikaları, #305574200 soyarıtımı fikri, insanların kendilerini adeta Tanrı yerine koyarak başka insanların yaşamı üzerinde karar vermeleri son derece ürkütücüydü. Yaşlıların, hastaların ve güçsüzlerin değersiz görülmesi, onlar üzerinde yapılan deneyler ve savaşın insan psikolojisinde açtığı derin yaralar kitabın en sarsıcı yanlarıydı. #305553296 Bir kadın okur olarak beni en çok sarsan noktalardan birisi de Nazi ideolojisinin kadınlara bakış açısı oldu. Kadınların birey olarak değil, sözde "arı ırk" yaratma projesinin parçası olarak görülmesi, bedenlerinin ve hayatlarının devletin ideolojik hedefleri uğruna kullanılabilmesi gerçekten ürkütücüydü. İnsanların yalnızca kökenleri ve genetik özellikleri üzerinden değerlendirilmesi, kadınların birer insan değil, bir amaca hizmet eden araçlar gibi görülmesi beni çok etkiledi.
Jean-Christophe Grangé'ın kitaplarını sevmemin en önemli nedeni sadece polisiye ve gelirim yazmıyor olması. Onun araştırmacı gazeteci kimliği her satırda kendini hissettiriyor. Okuduğum her kitabında yeni şeyler öğreniyorum. Bazen kurgu ile gerçek öyle iç içe geçiyor ki hangisinin tarihsel gerçek, hangisinin yazarın kurgusu olduğunu araştırma ihtiyacı duyuyorum.
Mermer Adam'da ben de tam olarak böyle bir etki bıraktı. Kitabın en belirgin özelliği karakter zenginliği. Jean-Christophe Grangé, hikâyeyi kurarken o kadar çok detaya ve karaktere başvuruyor ki, okur olarak bu labirentin içinde yolunu bulmak bazen ciddi bir odaklanma gerektiriyor. Bu kadar çok ismin ve yan hikâyenin takibini yapmak zaman zaman yorucu olabiliyor; ancak yazarın yarattığı o çok katmanlı yapı, her bir karakterin aslında büyük resmin bir parçası olduğunu fark ettiğimizde anlam kazanıyor.
II. Dünya Savaşı'nın karanlık atmosferi, Hitler'in insanlık dışı politikaları, #305574200 soyarıtımı fikri, insanların kendilerini adeta Tanrı yerine koyarak başka insanların yaşamı üzerinde karar vermeleri son derece ürkütücüydü. Yaşlıların, hastaların ve güçsüzlerin değersiz görülmesi, onlar üzerinde yapılan deneyler ve savaşın insan psikolojisinde açtığı derin yaralar kitabın en sarsıcı yanlarıydı. #305553296 Bir kadın okur olarak beni en çok sarsan noktalardan birisi de Nazi ideolojisinin kadınlara bakış açısı oldu. Kadınların birey olarak değil, sözde "arı ırk" yaratma projesinin parçası olarak görülmesi, bedenlerinin ve hayatlarının devletin ideolojik hedefleri uğruna kullanılabilmesi gerçekten ürkütücüydü. İnsanların yalnızca kökenleri ve genetik özellikleri üzerinden değerlendirilmesi, kadınların birer insan değil, bir amaca hizmet eden araçlar gibi görülmesi beni çok etkiledi.