Tesadüflerle, başkaldırmalarla dolu olan bu yaşayış sayesinde, onunla daha sımsıkı birleşmişim gibi geliyordu bana. Ondan sonra da onun sevgisine güvenebileceğimi sandım.
İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı’nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.
“Gözlerimi kapadığım zaman senin hayalini görüyorum…” diyorsun. Ah Aliye, ben gözlerim açıkken bile hep seni görüyorum. Her şeyde senin hayaline tesadüf ediyorum.