İsa Güzeç
@isaguzec
Şu anda okuduğu kitap
Meğer ne imiş o günler,ne güzel şeylermiş ! Vezir,Şeyhülislam,Kazasker konaklarının ağır tokmaklı kapıları yavaşça geceye açılırlar, karanlıkta gizlenmeye çalışan bir gölgeyi kaparlar, basık tavanlı odalarda fısıltılar, sarı filorinlerle dolu ağır torbalar elden ele geçer, yeniçeri odalarında çelebi yüzlü katipler, tecrübeli ocak ihtiyarları başbaşa verip din ve devlet namına konuşurlar, köşe başlarında tehlikeli pazarlıklar olur, mazul şeyhülislam yalılarının önüne gölgeden
kayıklar gelir, «makam-ı fetva sizindir, ocaklu sizi ister !» gibi teminat verilir, sonra birdenbire bütün bu karanlıkta hazırlanan şeyler, sabah oldu mu, meydana çıkar; yay bıyıklı, ge niş göğüslü, eğri palalı yeniçeriler, sipahiler meydana toplanır, büyük çarşının demir kapıları kapanır, tekbir ve tehlil sesleri, küfürler, lanetler birbirine karışır, «biri, dinü devlet elden gitti, veziri istemezüz, molla mazul olsun !» gibi çığlıklar bu kalabalığın üstünde zalim ve kindar bayraklar gibi açılır, kadınlar pencerelerden «devletin aslanları» diye asilerin kalplerine kuvvet verir, korku şehrin üstünde büyük rüzgarlar gibi eser, Hacibektaş kazanı meydana taşınır, başlar alınır, hal'ler yapılır, valide sultanlar oğullariyle beraber,hiç bir sesi dışarıya taşırmayan basık saray odalarına hapsedilir; kanın, ölümün, hırsın, kinin ağır ve yapışkan bir madde haline getirdiği bir hava içinde yeni ikbal hil'atleri biçilir, cülûs ülûfeleri, bahşişleri dağıtılırdı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Beyrut'ta Cemal Paşa, evinin merdivenlerinden iner ken, güzel ve siyahlar giymiş bir kadın, yanında çocuğu ile kendini karşılamıştı. Çocuk, elindeki çiçek demetini ku mandanın ayağı altına atarak: "- Babamı bağışlayınız," diyordu.
Kumandanın o gün gözlerinin yaşardığını ve titreyen çenesini güç tuttuğunu gönnüştüm. Çünkü bu siyahlı ka dın, evine dönerken, meydanın bir köşesinde, sevdiği koca sının soğumuş beyaz cesedini görecekti.
insanlar, ister kral, ister çoban olsunlar, fert olarak ızdırap içindeydiler. Bu cihanşümul ızdırabı da, bizzat kendileri hazırlıyorlardı. Kimi manasız yere korkak, kimi manasız yere cesur olduklan için ...
- Adam köyünü neden özler ağa?
- Neden olacak? Köy senin doğup büyüdüğün yer. . . Gurbet yaban. . . Geçim zoru olmasa köylü kısmı gurbette bir gün duramaz. Söyle bakalım Ankara'da mı daha yüreklisin, burada mı?
- Burada yürekliyim. Ankara'da insan yılgın olur.
- Ee, canın da sıkılır arada . . . Komşuları, buraları ararsın. Ankara'da seni kim bilecek? Yüz liralık, elbisen olsa, dönüp bakmazlar. Lakin Yamören'de çulakiden bir pantalonun bir ay sözü edilir. Köyünde gösteriş yaparsın da, ondan seversin köyünü.
- Doğru, adamın sılası gösteriş demek, "Benim şunum var, bunum var" hesabı. . . komşulara bir gösteriş . . .
