Bir yerde okumuştum veya duymuştum.
Birgün evlatlarınızı son kez kucağınıza alırsınız, son kez yemek yedirir, içirir; son kez bezini değiştirirsiniz ama bu durumların son kez olduğunun farkına varamazsınız.
İşte her şeyin son olacağı zamanda evlatlarımıza güzel sonlar bırakalım.
Bir nesne, bir eşya, bir kızıl elma…
Hayatın en önemli anında beliriverir. Bazen aşkın en başında değerli olur bazen en sonunda.
Anara annene ver o kızıl elmayı ve aşk ile ye.
İnsanın geçmişinin anıları bir hayvanda Gülsarı da olması ne kadar değerlidir. Bazen düşünürsün ve ondan ayrılmak istemezsin… Sona geldiğinde geriye bakarsın ki tüm hayatın acılıdır.