Uyan, Ferdinand, özgür olduğunu gör, tamamen özgürsün, kimsenin senin üzerinde bir yaptırımı yok ve kimse sana emir veremez;dinle,özgürsün,özgür,özgür!
"Geleceğini biliyordum. Son üç gündür,bunu yapacağını biliyordum.Ama seni terk etmiyorum.Sabahın köründen beri burada bekliyorum,ilk tren geldiğinden beri ve sonuncusu gidinceye kadar bekleyeceğim.Ben nefes aldığım sürece sana el uzatmayacaklar, Ferdinand, unutma bunu.
Neden gitti? Beni burada tutmalıydı,bu onun göreviydi.Beni kendimden koruyabilirdi,ama istemedi.Benden nefret ediyor.Artık beni sevmiyor.Beni yüzüstü bıraktı,o yüzden ben de kendimi yüzüstü bırakacağım.Benim kanım onun vicdanını huzursuz edecek!Bu onun suçu,benim değil,hepsi onun suçu.
Toplumda iyi bir izlenim bırakmamak gibi bir tutkum yok, aksine bu kıyım zamanında itaatsizlik etmeten onur duyarım.Şimdi yola çıkmayı düşünmüyorum.Burada kalacağım.Önce manzaranın resmini yapacağım, bu sayede bir gün mutlu olduğum yeri hatırlarım.Ve resim, çerçevesine girinceye kadar da gitmeyeceğim.Beni bir inek gibi güdemezler. Acelem yok.