Çocuklar ağlıyorsa korkacak bir şey yoktur, ama yetişkinler ağlıyorsa- o zaman vardır. Ya aynı anda hem çocuk hem yetişkinsen ve babanın ölmekte olduğunu daha yeni öğrenmişsen …
Muhtemelen bu yüzden hikaye anlatırız.
Dünyanın ve içindeki her şeyin yerli yerinde olduğu bir başka paralel koridor yaratmak için, tehlike ve ölüm akın etmeye başladığında anlatıyı başka bir tarza yönlendirmek için, tıpkı bahçıvanın bahçede suyu bir sonraki tarla yönlendirmesi gibi.
Belki ruhlarımızın parçalarını gerçekten de sevdiğimiz şeylerde bırakıyoruzdur. Belki de bütünüyle kaybolmuşuzdur fakat bana baktığı o ilk andan itibaren kendimi bulunmuş gibi hissediyorum.