Işıl Bulut
@isilbulutt
Yazdığım incelemeler kitabı tanıtım amaçlı değil kitabı okurken hissettiğim ve düşündüğüm, unutmak istemediğim için buraya yazdığım şeylerdir..
Sıradışı anne-oğul
Okurken sıkıldım..anne oğulun tek kişilik (iki değil) dünyası beni bunalttı ve abartılı geldi. Yazarken abarttığını değil yaşarken abarttıklarını düşünüyorum. O kadar ben merkezci kişilikler ki uzmanlarca inceleme konusu olabilir. Kitabın son kısımlarında özellikle savaşın stresiyle de içiçe geçen kişilikleri, halüsinasyonlara, uzaktan işaretleşmeye, konuşmaya hatta ölüm sonrasında bile haberleşmeye dek varıyor. Ancak biraz hızlıca sadede gelse de son sayfalar hoşuma gitti. Annesini kaybettikten sonraki başka canlılara karşı empati duygusunun gelişmesi ve farklı bakış açıları yakalaması.. Romain Gary'i tanımak adına iyi ki okumuşum diyorum..
Reklam
Yağmurdan korunmak için..
Varoluş sancısı çeken karakter hayata gelirken onayı alınmadığı için yaşarken de inisiyatifi eline almakta zorlanıyor (kararsız kalıyor). Hayatı yağmurlu ve uzun bir güne ve bedenleri de o gün için gereken bir şemsiyeye benzeten insanlarla ilgili cümlesi harika..ne zaman bir çocuk görse ne yapıyorsa, ne düşünüyorsa tüm dikkatini çocuğa veriyor..kendi cocuklugunda savas sonrasi yıkıntılar arasında geçirdigi zamanlara dair bir cümle var kitapta. Ailesini de savaşta kaybetmiş olabilir. Cocuklugunu ve annesini hüzünle anımsıyor. Sanırım çocukluk travması bu savaş...
Karakter hayatı sorguluyor, sürekli düşünüyor, her ayrıntı üzerinde duruyor. Normal, tuhaf, saçma kavramları sürekli kafasında irdeleniyor. Ayrıntıları seviyor, yaşam sancısı çekiyor ama ayakta kalmanın yolunu bir şekilde buluyor.. sevdiğim ve düşündüren kitaplardan biri oldu..
Anlatım, konu bütünlüğü, akış olarak oldukça zayıf bir eser..zoraki okudum, yarım kalmasın diye..belki çeviri kaynaklıdır böyle olması, bilemiyorum. Kopuk kopuk bir anlatım, anlamı belirsiz cümleler..konunun işleyinişi de zayıf.. hayalkırıklığı yaratan bir kitap..
