O kendisi olmak için beni unutmağa belki muhtaç! Fakat ben ancak onun sayesinde biraz kendim olabiliyorum. Bu, belki onun hiç anlamayacağı bir şey. O benim kaderimi bitmiş biliyor ve bunda haklı! Fakat ben onun kaderi üstüne acı içinde titriyorum
Saçmaladığınızda kendinizi çok beğeniyor ama sert ve küstah sözler kullandıktan sonra durmaksızın ürküyor ve özürlüler yağdırıyorsunuz. Bir yandan korkunun ne olduğunu bilmediğinizi söylerken, bir yandan da yaltaklanıyorsunuz. Bizi öfkeden dişlerinizi gıcırdattığına inandırmaya çalışırken, öte yandan güldürmek için türlü maskaralıklar yapıyorsunuz. Belki gerçekten acı çekmişsinizdir fakat bu acınıza bile saygı göstermiyorsunuz, içtensiniz; ancak onurunuz eksik gururunuz yüzünden en küçük şeyler bile sorun haline getirip içinizde çarçur ediyorsunuz. Gerçekten söylemek istediğiniz şeyler var fakat korkunuz yüzünden ağzınızda geveleyip duruyorsunuz. Çünkü düşüncelerini açıkça söyleyecek cesareti kendinde bulamıyor ve kararsız bir küstahlık içerisinde boğuluyorsunuz. Kafanız çalıştığı halde yüreğinizi ahlaksızlık karartmış. Oysa yüreği temiz olmayan kimsenin anlayışı tam olamaz.