Yalnız
@isilgedik
"Bu maskenin altında etten daha fazlası var. Bu maskenin altında bir fikir var ve fikirlere kurşun işlemez."
120 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Öncelikle burdan bu kitabı henüz okumayanlar için konusuna aldanıp basit bir aşk romanı okumayacağınızı, rüya gibi başlayıp gerçeklerle sarsılacağınızın garantisi veriyorum. O yüzden benim gibi ön yargıyla başlamayın ve kitaptaki karaktere kızıp asla yarıda bırakmayın çünkü kitabı bitirdiğinizde yazarın notunu okuduğunuzda anlıyacaksınız bazı şeyleri ve aslında kadın karakterin ne kadar güçlü olduğunu görüceksiniz. Kesinlikle kitap bittikten sonra yazarın notunu okumanızı şiddetle belirtiyorum.
Genel itibariyle soğuk kanlı ve her şeyden çok çabuk etkilenmeyen bir insan olarak hassas kişilere tavsiye etmiyorum.
Colleen'ın okuduğum ilk kitabıydı ve son kitabı da olmayacak gibi duruyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Az önce kitabı bitirdim ve bitirir bitirmez kendimi burada buldum. Ne anlatacağımı gerçekten bilmiyorum, halbuki kitabı okuduğum sırada bütün notlarımı almıştım ama şu an hiçbirini yazmak içimden gelmiyor.
Sadece şunu söyleyebilirim ki; bu kitap, yaralarımızı deşecek derecede ve gerçekleri yüzümüze bir tokat gibi çarpacak derecede realist. Değindiği farklı görüşler, sınıf farklılıkları ve insanların buna göre şekillenmesi, herkesin dilden dile dolaştırdığı ama daha tanımını bile doğru düzgün yapamadığı aşk, ünlü filozoflar ve yazarlar hakkında geçen muhabbetler, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmaması ve ideallerimiz uğruna ne kadar şeyi feda edebileceğimizi, açlığı, yoksulluğu mükemmel bir dille anlatmış London.
Bununla kalmamakla beraber bir çoğumuzun bildiği, ağır yaşam koşulları altında yaşamış yazarımız - Jack London'ın - kendini yer yer Martin Eden karakteri altında anlatmış ve kısmen otobiyografik diyebileceğimiz enfes bir kitap ortaya çıkmış.
Kısaca, okuyun.
Karantina günlerinde kafamı dağıtmak için okumaya başladığım bir kitaptı, daha çok kafamı ağrıttı.
Hem Türk yazarlara şans vermek için hem de çerezlik bir şeyler okumak istediğim için - zira bundan önce okuduğum iki büyük eser kafamı yormuştu - bu seriyi iki hafta önce sipariş etmiş, kargodan gelir gelmez güzelce silip bir gün balkonda bekletmiştim.
Neyse işte, kitaba hemen başladım ve kitaba başlar başlamaz baş karakterin tavırları yüzünden sinir krizi geçirmiş ve kafamı duvarlara vurmanın eşiğinden dönmüştüm ama bir yandan da kitabı elimden düşüremez hale geldim.
Maya karakterinin Doruk'a olan aşırı aşkından dolayı - saplantısı mı demeliyim - sürekli Doruk Doruk diye zırlaması ve Doruk'un da Maya'nın kuzeniyle, Dila'yla birlikte olması sinirlerimin gerilmesinin sebebinin sadece ufak bir kısmı. Aynı zaman da Doruk'un Maya Maya diye cırlaması ama bir yandan da Dila'ya sevgi gösterilerinde bulunması ve Dila'nın sırf Maya'ya olan kıskançlığı yüzünden Doruk'a birlikte olması gerçekten bir fiyaskoydu. Bir de Soğuklar'ın kralı olan Ayaz'ın Maya'ya karşı olan 'gereksiz iyi' tavırları beni benden aldı. Fetih Yargıcı, Ayaz'ın tahtını sarsan kötü karakterimiz, ve Maya Efnan'ın arasında hem garip bir çekim hem de büyük bir nefret var ve benim çiftim de yerini belli ediyor zaten.
Bu arada Soğuklar'ın kim olduğundan da bahsedeyim. Kitapta birbirlerinden nefret eden iki fantastik tür var: Avcılar ve Soğuklar. Kendisine enjekte edilen kan ile garip bir hastalığa sahip olan, gittikçe soğuk bir yaratığa dönüşmüş Soğuklar var. Gün geçtikçe insandan farklı bir yaratığa dönüşmüş Soğuklar, dünyaya hakim olmaya ve insanları yok etmeye başlayınca ortaya Avcılar çıkmış.Bu tür de Soğuklar'ın insanlar üzerindeki hakimiyetini yıkmak için yaratılmış. Maya karakteri de yıkım getirecek bir
Az önce sitede dolaşırken bu seri ile karşılaştım ve şok oldum.
İpek Ongun bana okuma alışkanlığı kazandıran yazar ve ben bu seri sayesinde buralara kadar geldim ve bu seriyi site 'okumadım' olarak gösterince önce sinirlendim, sonra kendime kızdım ve sonra da duygulandım. Çünkü bu serinin yeri bende apayrı ve ben bu seri ile büyüdüm bile denebilir.
Serinin uzun olduğuna bakmayın alın okuyun. Bir kere başladınız mı, bir daha da düşürmeyeceksiniz elinizden.
Söz konusu Jennifer McMahon kitabıysa şaşırmamak elde değil.
Şeytanın Eli kitabı beni çok etkilemişti, bu kitapta öyle fakat yerine oturmayan şeyler var (bu yüzden puan kırdım). Sanki bir şeyler eksikmiş gibi hissediyorum, sonunda da öyle bir vuruldum ki bunu hiç beklemiyordum keşke okunacak birkaç sayfası daha olsaydı.
Konusu bakımından kitap ilgimi oldukça çekti, yazarı da görünce almamak elde değil.
Yazarın kafasının içini görmek isterdim, nasıl bir dünya kurduysa hiçbir şekilde hiçbir şeyi tahmin etmek mümkün değil. Okurken ipin ucunu kaçırdın mı, bütün hikaye elinden kayıp gider ki bunu yaşadım ve tekrar başa dönmek zorunda kaldım.
Bu kitapın beni çeken tarafı ise, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmamasıydı. Sırlar, entrikalar, tonlarca yalan, aile bağları, ilişkiler ve daha fazlası. Herşey bir yalana hizmet ediyor.
Kitapta geçen fantastik dünya da masallarda okuduğumuz iyi kalpli periler, hayal kurduğumuz sihirli dünyanın başka bir yüzüydü ve hiç de özenilecek bir evrene sahip değildi.
Eğer Jennifer McMahon okumak istiyorsanız bence bu kitapla başlamayın, zira kaybolabilirsiniz.
