Sübhâneke yâ Mübeyyin te‘âleyte yâ Mu‘în
ecirnâ mine’n nâr bi ‘afvike yâ Rahmân.
Ey kusur ve noksanlardan münezzeh olup emir ve yasaklarını
apaçık beyan edip bildiren Mübeyyin. Ey sonsuz güç ve kudretiyle hiçbir yardıma muhtaç olmayıp güçlü, zayıf bütün mahlûkatına
yardım eden Mu‘în. Bize yardım et ve ateşin azabından kurtar.
أَسْتَغْفِرُاللّٰهَوَأَتُوبُإِلَيْكَيَا مُبَيِّنُ.Nihayetsiz rahmet ve merhametinle bizleri aff eyle yâ Rahmân
Estağfirullâhe ve etûbu ileyke yâ Mübeyyin {3, 11, 33, 100 tekrar}
Allahım; isim, sıfat, emir ve yasaklarına karşı işlediğimiz tüm şirk,
isyan ve günahlarımızdan tevbe edip rahmet, mağfiret ve aff ını istiyorum ey akledenin akledebileceği kadar mühlet verip Hakkı batılı
beyan eden Mübeyyin.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
HK
وَ
نُنَزِّلُ
Fiili muzari çekimi
Oldu bitti değil
An be an olmakta olan bir gerçeklik
مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِ
Vahiy kaynağı Allah olan bilgidir
Allah yaratılmış iradeye hitab eder
Ve
Der ki
İkra
Yani
Tanımla
İsim boyutlu tanımla
Kalem boyutlu tanımla
Kitab boyutlu tanımla
Yaratılmış irade tanımlama düzleminde Yaratıcısın c.c. hitabına mukabil bir muhatablık paylaşır Rabbi olan Allah ile
مَا هُوَ شِفَاۤءࣱ
Bu şifâ olur irade varlığına...
Şifayı nerelerde arayan bizler...
وَرَحۡمَةࣱ
Rahmeti kimlerden bekleyen bizler
لِّلۡمُؤۡمِنِینَ
Yanlış nerde
Ayetlerde mi
Bizde mi
Yasak ElmaŞiir
Sen cennette yasak elmaymışsın benim için,
Ayrı yollarda buluşalım.
İmtihan yordu zor oldu işim,
İstersen gel de cehennem de buluşalım..
"Yazarken insanın kalemini ve yüreğini titreten bazı konular vardır. Hiçbir şey yapamayacağını sandığın, içinde sadece üzülmekle yetindiğin o çaresizlik anlarında; 'Başka bir çerçeveden bakmalı, başka bir şey yapmalı' dediğin o meseleler...
Ben, Gazze’deki saldırılara, İsrail’in o akıl almaz ve iğrenç faaliyetlerine karşı 'Elimden geleni tam manasıyla yaptım' diyemem. Belki benim gibi hisseden çok kardeşim var. Ama niyetim; kendimizi suçlayıp küçük bir 'Hadi, bir daha ayağa kalkalım' konuşması yapmaktan ziyade, işin asıl mutfağına, derinliğine inmek.
Yıllardır zulüm altındalar ama Ekim 2023'te bu zulmü resmen büyük bir savaşa dönüştürdüler. Ağır yıkımları takip ederken, o çadırlardaki insanlardan biriymişiz gibi üzüldük. Sonra yavaş yavaş bu üzüntü ağır gelmeye başladı. Dayanamadık; daha az takip edip daha çok dua etmeye çalıştık. Zaman zaman yardım faaliyetlerini artırsak da gündelik yaşamlarımızın ağır bastığı anlar oldu. Ve ne yazık ki mesele, daha büyük bir olay duyana kadar gündemimizden yavaşça silindi, sonra tekrar geri geldi.
Şimdi bulunduğum noktada geriye dönüp bakıyorum; yanımdaki biri kalbi kırılıp ağladığında içim burkulurken, bunca büyük acıya karşı yeterli bir şey yaptım mı? Yapabileceğim şeyler vardı da ben aktif olmak yerine, nefsimin beni aldatmasına izin verip sadece 'duygusal' kalmayı mı seçtim?
Artık daha ihlaslı dua etmeli, daha başka şeyler yapmalıyım. Hiç kimse için değilse bile, kendi kalbimi 'zulme alışmamak' noktasında korumalıyım. Aklıma, hepimizin içinden geçen bu duyguları kâğıda dökmek geldi. Biz vicdanlı insanlarız, biliyorum. Ne kendime ne de sizlere haksızlık etmek istemiyorum. Ama 'O haberlere bakamıyorum, çok üzülüyorum' demek yerine; dirayetli olup her gün, az da olsa bir şeyler yapmaya devam edeceğim. Buradaki 'fikri cihat' ve
