"Annelerin acısını bilse insan; yani etinde bir saniye hissetse, kimse kimsenin canını yakmaz. Kimse haksızlık yapmaz."
15 kısa hikayeden oluşan Yüklük kitabı bir günde bitirilebilen kitaplardan. Bazı hikayelerinde farklı teknikler de denemiş yazar. Bu ilginç bir okuma deneyimi de sunuyor. Genel olarak bu kitaptan bende kalan acı hikayeler oldu. İşkencede öldürülen çocuklar, ağlayan anneler, yasak bir aşktan dünyaya gelen bir çocuk, karantinaya alınan sığırlar gibi farklı konuları işliyor.
Özellikle kitabın ikinci bölümündeki hikayeleri daha çok sevdim çünkü bu bölümdeki hikayelerde tanıdık bazı yazarların da ismi geçmesi ve hikayeye bir şekilde karakter olarak girmesi güzel bir okuma deneyimiydi. John Fante, Vüs'at Bener, Sait Faik, Platonov ve Tina Modotti isimleri geçiyor hikayelerde. Son hikayesinde ise Feride Abla ve Sevgi abla diye bahsettiği iki kişi var fakat ben kim olduklarını bilemedim. Onların yanında Odtü'de öldürülen devrimci Ertuğrul Karakaya'dan bahsediyor.
Kırk Yedililer, benim aklımda hep
"Haydar biz yine buluşacağız" cümlesinin bulunduğu uzun paragrafla yer edindi.
"Haydar, sen benim helalimsin, helal hak edilmiş demektir." , "Bu adamlar belli ki sevilmemişler"
"Bana belli ki kötü bir şey yapacaklar"
Haydar ve Emine'nin dostluğu, yoldaşlığı ve aşkı o kadar içime işlemiş ki, hala o dönemin aynasıdır benim için. Hala "Kırk Yedililer" denince aklıma onlar gelir.
Tüm 47'lilere, işkencede katledilenlere ve yasal kurşunla yitenlere...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Maraş Katliamı
Bu bir kurgu roman değil. Ülkemizde yaşanmış acı gerçekler. Okurken kanım dondu. Nasıl bu kadar acımasız ve zalim olunabiliyor.
Maraş katliamı Maraş'ın demografik yapısını değiştiriyor.
Olayın mağdurları, suçluları oluyor, aylarca işkencede kalıyorlar.
Kitapta bilimsel ve felsefi görüşlere de yer verilmiş. Okur için bu bölüm sıkıcı olabilir.
Düşünceye saygı, gerçeği kabulleniş!·192 syf.·
10/10
2026 6. kitabı
Ülkemizin acı gerçeklerini yüzümüze vurduğun için teşekkürler Livaneli.
Cumhuriyet kurulduğundan bu yana her iktidarı eline alan kendi gibi düşünmeyen insanları susturmaya çalıştı. Atatürk idam ederek, ondan sonrakiler sürgün yada hapishanelerde çürüterek susturmaya çalıştılar. Hiçbirisi başarılı olamadı; susturmaya çalıştıkça sorunu büyüttüler. Ülkenin maneviyatının içini boşalttılar. Günümüze geldiğimizde saygıdan yoksun, ufacık tartışmalarda birbirini öldürebilecek insanların (gençlerin) türemesine vesile oldular ve hepsi suç ortağı.
Selim, Leyla ve Zeynep'in hikayesini çok beğendim. 70'li, 80'li yılların anlatıldığı bir dönem çok güzel şekilde ele alınmış. Düşüncenin suç sayıldığı, okuyanların, yazanların hapse atıldığı -işkencelere maruz kaldıkları- bir dönem.
Kitabı okurken, üniformaların kişiliği nasıl değiştirdiğine tanıklık edeceksiniz. Gücün yanlış ellere geçince nasıl yaşama hakkını insanların elinden aldığını anlayacaksınız. Türkiye'de idam edilebilmeleri için yaşları büyütülen çocukları göreceksiniz. Kendi vatanından zorla koparılıp, yabancı diyarlarda yaşama tutunmak isteyen aileler olduğunu öğreneceksiniz...
Dedemin 90'lı yıllarda yaşadıklarını paylaşmak istiyorum: "Suçsuz olduğu halde hapse girdi sonra sahte pasaportla Almanya'ya kaçmaya çalıştı. Uçağın merdivenlerinde iki sivil polis tarafından yakalanıp hapse atıldı. Hapiste verem oldu, işkencede kaşları söküldü; birçok işkenceye maruz kaldı."
Türkiye'nin acı gerçeklerini yazdığın için tekrardan -bütün kalbimle- teşekkür ederim Livaneli.
Keyifli okumalar dilerim.
Nilüfer Benal/Oyunbozan
Nilüfer Benal/Oyunbozan
İlk defa okuduğum için öncelikle yazar hakkında bilgi vermek istiyorum
Dr. Nilüfer Benal, 1970 yılında Estel’de doğdu. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. Klinik Mikrobiyoloji alanında ihtisas yaptı. Yazarın ilk romanı Unutulan 2020 yılında yayımlar 2024 yılında “oyunbozanı” yayınlar
68 kuşağı 78 kuşağı ve 80 kuşağa dönemi gençlik hareketleri ve sol eylemselliği üzerine kurgulanmış ve roman
Oyunbozan 1990 lı yılları anlatan , bir dönem romanı , özellikle 1996 Zonguldak madenci yürüyüşü ve manisalı gençlerin tutuklanması olayları her ne kadar kitabın merkezine alınmış olsa da kitap 68 ve 78 kuşağınada göndermelerde bulunmaktadır
3 ana karakterin etrafında kümelenen 5-6 gençin aralarında gerçekleşen olaylar ,diyaloglar arasında geçiyor.
Romanin ana iskeleti bir gece içerisinde gerçekleşiyor, bir gece içerisinde romanın iki karakterinin diyaloglarıyla yüzleşmeleriyle hesaplaşmalarıyla geçen koca bir gece(konu bakımından oldukça ilgi çekici bir roman)
Bence roman üç kitap halinde(68.78. 80 kuşağı , ve malzeme çok) Yaylansaydı daha şık ve etkili olurdu
Çok güzel kurgulanmış, proje bakımından güzel bir kitap
Yalnız kitapta eleştirceğim çok nokta var
Öncelikle dil çok ağralı edebi sanatlar kullanılmış, bu da romanın ahenkgini bozmuş
Kitaptaki karakterinin başından geçen olaylar ne zaman yaşanmış burası çok muallakta kalmış
Yazarın devrimci sol entelektüel birikimi çok fazla bu kitapta hissediliyor ama bildiklerini demleme süzgecinden geçirmemiş gibi
Kitabın ana konusu olan 96 Zonguldak madenci yürüyüşü olmasına rağmen maden yürüyüşüne dair motiflerİ kitapta göremiyorsunuz
Karakterlerin özellikleri o dönemin ruhuna tamamen aykırı sanki iki binli yılların gençlerini yazmış gibi, örneğin karakterini devrimci sol kültürden gelmesine
Elimde süründü durdu. Durum öyküsü okuyamıyorum sanırım.
Doğu Roma’da inanç değişiyor ve bir keşiş bunu reddederek bir adaya kaçıyor, biz onun inanç hakkındaki sorgulamalarını okuyoruz. Onun arkadaşı olan bi başka keşişte ikinci bölümde ilk keşişin dönmesiyle yaşadığı işkencede yanında bulunuyor ve onunda inanç hakkında sorgulamaları var.
Benlik bir kitap değildi kesinlikle ve çok zor bitirdim.
