1000Kitap Logosu
İsmail Ay
TAKİP ET
İsmail Ay
@ismail3521
A simple man with the simple needs :)
Öğretmen
Yüksek Lisans
İzmir
Bingöl
14 okur puanı
10 Haz 2021 tarihinde katıldı.
118
Kitap
5
İnceleme
2
Alıntı
0
İleti
Tanıdığın kimse takip etmiyor
Ortak okuduğunuz kitap bulunmuyor
158 syf.
·
9/10 puan
Açlık ve İnsanlık Onuru
Dini literatürde açlığın gücü anlatılırken nefis terbiyesi ve açlıkla ilgili oldukça ilgi çekici bi nükte anlatılır. Hikayeye göre Allah, yarattığı tüm varlıklara "Ben kimim, sen kimsin?" diye sorarmış. Tüm varlıklar da " Sen Rabbim, ben de senin kulunum." dermiş. Sıra "Nefs"e gelmiş. Allah nefse de aynı soruyu sormuş. "Ben kimin, sen kimsin?" diye. Nefis "Sen sensin, ben de benim." demiş. Aynı soru defalarca sorulmasına ve türlü cezalandırmalara rağmen nefis geri adım atmamış ve her seferinde aynı cevabı vermiş. En sonunda nefis aç bırakılmış.. uzun bi’ zaman aç bırakılan nefse tekrar aynı soru sorulmuş. Nefis bu sefer "Sen Rabbim, ben de senin kulunum." demiş. Rabb kelimesinin köken anlamının terbiye edici olduğunu göz önüne alarak baktığımızda açlığın terbiye edici etkisi hakkımda uzun uzun konuşulabilir ama konumuz bu değil. Bu hikayeyi okuyup ardından da "Fakirlik küfre en yakın durumdur." anlamındaki hadisi hatırlayınca açlığın insanoğluna yaptıramayacağı hiçbir şeyi düşünemiyorum. Aç insan kadar tehlikeli başka bir şey de bilmiyorum. Gelelim kitaba ve konusuna… Knut Hamsun, 2. Dünya Savaşı sırasında takındığı tavır ve desteklediği siyasi oluşumlar nedeniyle çokça eleştirilen bir yazar olmasına rağmen İskandinav edebiyatının tartışmasız hâlâ en büyük isimlerinin başında sayılıyor. Bu ünü de pek tabii Açlık’a borçlu. Konuyu kısaca özetlemek gerekirse; Oslo’da aç kalan bir yazarın—yazar diyorum çünkü isim verilmiyor kitapta— açlıkla olan mücadelesini ve açlığın onu nasıl bir ruh haline soktuğunu çok çarpıcı örneklerle günlük tutar gibi anlatıyor. Kitapla ilgili çok fazla bilgi vermek istemiyorum ama bir kısa anekdot da yazmadan geçmek istemiyorum. Açlık yayınlanıp yazarına iyi bir ün kazandırdıktan sonra Knut Hamsun’a kitabın başarısının sebebi sorulduğunda "Ben bu kitabı açken, açlık çekerken yazdım." demiş. Bunun aksini iddia etmek zaten mümkün değil. Çünkü yazarın —veyahut anlatıcının diyin— açlık çektiğini o kadar net bir şekilde hissediyorsunuz ki siz zaten bu kitabı ancak açlık çeken biri yazabilirdi diye düşünüyorsunuz. Kitabı okumuyor yaşıyorsunuz. Yazarın saçlarının açlıktan döküldüğü zamanı yazdığı bölümde elimin gayri ihtiyari saçlarıma gittiğini her seferinde tüylerim diken diken hatırlarım. Velhasılı kelam; güzel ve güzel olduğu kadar da çarpıcı bir eser. Açlığı, soğuğu, sefaleti ve çaresizliği tek kitapta okumak isterim derseniz bu kitap tam da onu vaat ediyor. Hikayenin çarpıcılığı yüzünden edebi dili farketmiyorsunuz ama dönüp dönüp baktığınızda o kısmın da oldukça iyi olduğunu görüyorsunuz. Son.. lütfen Necatigil tercümesi ile okuyun. Teşekkürler;)
Açlık
8.1/10
· 17,6bin okunma
Okuyacaklarıma Ekle
4