İsmail⠀ོ
@ismailbey
Huz mâ safâ, da’ mâ keder
bakma öyle derinden!
irkilir kalbimin ince sızısı,
bir ömür taşırım, geçmez yarası.
varsa senden yana;
alnımda bir ayrılık yazısı;
özü cehennem çıkması,
rengi kömür karası,
belki iki sevda arası;
silinir de yok olur...
tut bir dilek içinden,
hüznüne düşman.
gerçekleşmezse o üzülsün,
o olsun pişman!
sen ki bir mükemmellik,
serin bir rüzgârsın,
her çıkmaza düştüğünde;
o utansın, o ağlasın.
güneş bile imrenir, öyle bir ışıksın.
bunlar iltifat değil, sen zaten alışıksın!
sevgi, merhamet, zerafet;
hepsi sana özenmiş.
her birine sahipsin, hepsinden karışıksın.
Bir damla şarap ver Çin senin olsun;
Bir yudumu bütün dinlerden üstün.
Söyle, ne var dünyada şaraptan hoş?
O acıya tatlılar feda olsun.
Biz gerçekten bir kukla sahnesindeyiz:
Kuklacı felek usta, kuklalar da biz.
Oyuna çıkıyoruz birer, ikişer;
Bitti mi oyun, sandıktayız hepimiz.
Sayfa 41
Ne bilginler geldi, neler buldular!
Mumlar gibi dünyaya ışık saldılar.
Hangisi yarıp geçti bu karanlığı?
Birer masal söyleyip uyuyakaldılar.
Bir sır daha var, çözdüklerimizden başka!
Bir ışık daha var, bu ışıklardan başka.
Hiçbir yaptığınla yetinme, geç öteye:
Bir şey daha var bütün yapıtlardan başka.
Sayfa 40
Bu kadeh bir bedendir, cana gebe!
Bir yasemindir, erguvana gebe!
Hayır; yanlış; ne odur şarap ne bu:
Bir sudur, bir su ki yangına gebe!
Gökte bir öküz varmış, adı Pervin;
Bir öküz de altındaymış yerin.
Sen asıl iki öküz arasında
Tepişmesine bak şu eşeklerin!
Sayfa 39
Bir taş bulamazsın ki doğu ovalarında
Küfretmesin bana da, benim zamanıma da
Yüz adım yürü bak, bir dertli insan görürsün:
Bunalmış, otura kalmış yolun kenarında.
Güneş attı göğe sabah kemendini:
Aydınlık padişahı atına bindi.
İçin! İçin! diye bağırdı dört yana
Canım sabah şarabının müezzini.
Sayfa 38