Esmâ

Kalmak
Bulutlar bir yana savrulur ve onlar da geçip giderler hiç bir bulut durmuyor bense burada onların gidişini izliyorum Bulutlar gidiyor, ben kalıyorum oysa ki gitmiştim uzaklara. hep de geriye döndüm tam da önüme bakamadım Her köşesine henüz gidemedim şehrin Binip inip aynı istasyonlarda, tanıdığım yerlere... Büyümek çok mu zor? Böyle kaldığım yerde düşlerken hayatımı
İnsan ve Duygular
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Boşluk
Hep sonrayı bekler insan, Peki sonrası? Sonrası, koca bir boşluk...
Şiir
Rüzgar
Bu rüzgârlar Kimin duâsını taşıyor da böylesine ferah esiyor? Kimin gönlünün nasibini almış? Bu esen rüzgârlar, Sanki yanaklarımı okşuyor, Usul usul kirpiklerimden sızıyor. Bu rüzgârlar Gönlümü ferahlatmaya mı geliyor? Ve duyduğum her yaprağın hışırtısı, Seni anıyor
Şiir
Yalnızlık
Şimdi koca bir şehrin yalnızıyım Yine yalnızım Bu şehrin kalabalıklarında Yine yabancıyım Kimsesizliği hissettiren bu yalnızlık mı? Hüzünlendiren Tek başına; Koca bir şehirde Bir garip yolcu olduğumu hissettiren Bu şehirde herkes bana uzak Bir camiler var Bir de benimle dolaşılan yerler Bir hatıraydı hepsi Artık gittikçe kaybolan Anladım, İnsanlarmış bir şehri güzel kılan. -esmâ, 27.07.2021
Yalnızlık
Dökülür sükûnet ile içimizde biriktirdiğimiz onca kelime kaleme. Ve artık bu âlemde yer buluruz...
Şiir