Berke
@ismimberke
sıkıcı kitaplar okur, sıkıcı filmler izler.
395 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Gece ve yaratıcı sevgiEdebiyat
Fakat yalnızca geceye sadık kalır gizli yüreğim, bir de onun kızı olan yaratıcı sevgiye.
Sayfa 6
Reklam
Hâlâ yorgunları işe gitmeleri için uyandırmaktasın, ey neşeli ışık – içimi neşeli yaşamla doldurmaktasın – ama baştan çıkaramazsın beni hatıraların yosun tutmuş anıtından ayrılmam için.
Sayfa 6
Sıradan insanların algılayamayacakları ve eteklerinden yeryüzünün akışının kaynadığı tepenin karanlık kucağından çıkan o billur dalga; her kim ki bir kez tadına varırsa, yukarılarda, dünyayı sınırlayan sıradağların zirvelerinde durup ötelerdeki yeni ülkeye, gecenin yurduna bakarsa – gerçekten de o kişi bir daha dünya halinin koşuşturmalarına, ışığın sonsuz bir tedirginlikle barındığı o ülkeye bir daha geri dönemez.
Sayfa 6
Bir zamanlar, acı gözyaşları dökmüştüm; umutlarım acılarda eriyerek yitip gittiğinde, ve karanlık, daracık bir hücrede yaşamımı saklayan çorak tepede dururken – daha önce hiçbir yalnızın olmadığı kadar yalnız; anlatılması olanaksız bir korkunun önünde sürüklenerek – güçsüz, sadece düşüncenin sefaleti. – O sırada, ne geriye ne de ileriye gidebilirken, yardım bulmak için etrafa bakındığımda, ve kaçıp giden, sönmüş yaşama sonsuz bir özlemle tutunmuşken: – işte tam o sırada, bir şafak rüzgârıdır esti eski mutluluğumun doruklarından – ve bir anda koptu doğumla olan bağ – ışığın zincirleri. Yeryüzünün görkemi ve onunla birlikte bütün kederim de kaçıp gitti –, onunla hüzün yeni ve açıklanabilmesi olanaksız bir dünyaya aktı – ve sen, ey gecenin coşkusu, cennetim mahmurluğu, her yanımı kapladın – zemin, hafiften yükseldi; üzerinde özgürlüğüne kavuşmuş, yeni doğan ruhum dalgalandı.
Sayfa 5
Biçilmiştir ışığa zamanı; ama gecenin hükümranlığı, zamanın ve uzamın ötesindedir.– Sonrasızlıktır uykunun zamanı.
Sayfa 4
Reklam