Öf yani
Şu anda 285. sayfada buraya kadar bir sorun yoktu fakat hani zaten kitabın başından beri kadın karakterin yok şöyle kaslı yok şöyle büyük falan demesi erkek karakteri için zaten sinirimi bozmuştu bunun dışında futbol oynadıkları sahnede üstünü çıkarmaları yani kanka sen azmışsın bildiğin gibi hani sıktın artık bu romantiklik değil yani çünkü sen yeter artık tek anladığım şey adamın yakışıklı olduğu ve eski sevgilisinin 40 yaşında olması karakter kaç yaşında hatırlamıyorum ama ondan büyük yani öf yani cidden öf  tamam romantik komedilerde bu tür sahneler olur ama burada bir hani öyle bir etkileşim yok çünkü zaten her an bundan bahsediyor 

Violeta "Isabel Allende"
Violeta,Şilili yazar Isabel Allende'nin 2022 yılında yayımlanan son romanı.Benim de yazarla büyük bir keyifle tanışmış olduğum ilk kitabı.
Kurgusal otobiyografi olan bu kitap mektup biçiminde bir anlatım özelliğine sahip.
Yazarın anlatım biçimini Gabriel Garcia Marquez'e çok benzeten hatta ona öykündüğü yönünde haksızca eleştirenlerin sayısı da çok.Allende'nin anlatımı Marquez ile kıyaslanamayacak kadar özgün bence. Marquez'in sembolleri daha çok kullandığını söyleyebilirim örneğin. Bu türden bir kıyaslamaya girmek bence bu iki yazara da büyük haksızlık yapmak olur. Allende'nin anlatımında mizahı ustaca kullanışı da büyük bir fark yaratıyor aralarında.
Yaşamı boyunca çok çarpıcı olaylara tanıklık etmiş bir yazar olarak ;tarihi anlatmadaki işlek, akıcı, samimi, doğal, içten aktarımı ve sembolleri kullanmadaki ustalığıyla size hiç yorulmadan keyifli bir yolculuk deneyimleme imkanı sunuyor.
Yazarın kendi hayatında tanıklık ettiği siyasi çalkantıların izlerine kaleminde rastlamamak imkansız.
Isabel Allende, Şilili sosyalist bir siyasetçi olan Salvador Allende'nin yeğeni. Salvador Allende, Latin Amerika'da seçimle göreve gelen ilk Marksist devlet başkanıdır. Kendisinin göreve getirdiği General Augusto Pinochet'nin askeri darbesi ile yönetimden indirilmiştir.
Isabel Allende 2007 yılında K Edebiyat Dergisi' ne verdiği röportajda ABD destekli bu askeri darbe için şunları söylemiştir: "Mapacho nehrinde yüzen cesetleri, askerlerin yaktıkları kitap yığınlarından yükselen ateşi, tutuklularla dolu kamyonları, başkanlık sarayının bombalanmasını korku dolu birçok görüntüyü unutmayacağım. Hala askerlerin yürüdüğü kabuslarla uyanıyorum."
Yazarın deneyimlediği bu acımasız manzaraya dair pek çok iz var, sarsılarak okuyacağınız Violeta'da.
Violeta, 1920
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kağıt Ev (Casa de papel), Arjantinli yazar Carlos María Domínguez’in kaleme aldığı, kitaplara, kütüphanelere ve okuma tutkusuna adanmış, büyüleyici ve sarsıcı bir uzun öyküdür. İlk kez 2004 yılında yayımlanan bu kısa ama derinlikli eser, edebiyat dünyasında kült bir başyapıt olarak kabul edilir.
Hikaye, Cambridge Üniversitesi'nde İspanyol edebiyatı profesörü olan Bluma Lennon’ın, sokakta yürürken elindeki Emily Dickinson şiir kitabını okuduğu sırada bir arabanın çarpması sonucu trajik ölümüyle başlar. Onun yerine göreve gelen meslektaşı ve eski sevgilisi olan anlatıcı, bir gün Bluma adına gelen gizemli bir kargo teslim alır. Kargonun içinden, üzeri çimento kalıntılarıyla kaplı, sıra dışı bir Joseph Conrad kitabı çıkar. Bu gizemli kitabın izini süren anlatıcı, kendisini Uruguay’ın başkenti Montevideo’ya ve oradan da okyanus kıyısındaki ıssız bir kasabaya götüren bir araştırma içinde bulur. Bu arayışın sonunda, kitaplara olan tutkusu zamanla akılalmaz bir saplantıya dönüşen Carlos Brauer adında gizemli bir koleksiyoncu ve onun kitaplardan inşa ettiği gerçek bir kağıt ev ile karşılaşır.
Carlos María Domínguez, bu kompakt ve şiirsel anlatısında kitapların insan hayatını nasıl zenginleştirebileceğini, ancak doğru sınır çizilmediğinde o hayatı nasıl ele geçirip yok edebileceğini muazzam bir dille anlatır. Eser, kütüphanelerin birer hafıza mekanı olduğunu vurgularken, mülkiyet ve biriktirme arzusunun insan ruhundaki yıkıcı etkilerini de felsefi bir derinlikle sorgular.
Kağıt Ev; her kitapseverin kendi okuma tutkusunu, kütüphanesiyle kurduğu bağı ve edebiyatın gücünü derinden sorgulamasını sağlayacak, bir oturuşta okunacak ama akıldan asla çıkmayacak kadar büyüleyici bir edebi mücevherdir.
Puan vermedi
Çok sevdim adına aldanıp da yaz dizisi uçarlığında zannetmeyin. Kalbe bıçak gibi saplanan bir hikaye.
.
Natalia 12 yıllık ayrılığın sonunda evine, Barselona‘ya döner. Uzak kaldığı yıllarda annesi ölmüş, babasıyla hiç iletişim kurmamış, erkek kardeşi ve görümcesi ile de bir iki kez buluşmuştur. Onun dönüşü ile beraber aile fertlerinin hikayesini dolayısıyla da aile geçmişlerini öğrenir okuyucu.
.
Doğrusu ben her bir kişinin hikayesini merakla ve keyifle okudum.Silvia ‘nın dansı bırakmasına , Lluis’in ailesi tarafından görülmeyişine , Patricia ‘nın yalnızlığına ve yoksulluğuna, en çok Joan Miralpeix’in şiddet dolu çocukluğuna üzüldüm.
.
Ama en çok gözaltı ve işkence sahnelerinde nefesim kesildi.Adeta 1980 darbesi romanlarını okuyormuşum gibi hissettim
.
Edindiğim bilgiye göre bir üçlemenin parçasıymış Kiraz Mevsimi .Umarım devamı da yayınlanır.
.
Çok sevdim.İspanyol edebiyatını sevenlere sevgiyle tavsiye ederim
Miguel de Cervantes, modern romanın öncüsü ve ilk büyük başyapıtı kabul edilen bu devasa eserde, şövalyelik romanları okuya okuya aklını yitiren ve kendi hayal dünyasında yaşayan asilzade Alonso Quijano’nun, namıdiğer Don Quijote’nin (Don Kişot) trajikomik maceralarını anlatıyor. Yanına sadık şövalyesi Sancho Panza’yı da alarak yel değirmenlerine, koyun sürülerine ve adaletsizliklere karşı amansız bir savaşa girişen kahramanımız aracılığıyla Cervantes; dönemin İspanyol toplumunu, çökmekte olan feodal değerleri ve insan doğasının çelişkilerini muazzam bir mizah ve hicivle masaya yatırıyor.
İdealizm ile realizmin, delilik ile bilgeliğin ebedi çatışmasını iki ciltlik bu muhteşem külliyatta işleyen yazar; okura hayallerinin peşinden gitmenin hem gülünç hem de ne kadar asil bir eylem olduğunu gösteren, yüzyılları aşan zamansız bir insanlık aynası sunuyor.
Kitabın içeriği ilginç. Yani cümlelerin virgüllerle bağlanması dikkatimi çekti. Çağdaş İspanyol Edebiyatını bende önemli kılan bir eser. Betimlemeler gayet başarılı. Kitabı bitirirken beklemediğim bir duygu uyandı bende. Tanrı'nın uyuşturucu olarak verdiği o sevginin doğurduğu umut hissi
