...Neden unutmuyoruz, çünkü kırıldık! Çünkü yara oldu. Çünkü belki kanadı. Çok can yandı, çok sancı hissedildi. Çünkü belki kabuk bağlayıp yitecek. Çünkü belki ömür boyu taşıyacağın bir iz olarak görünecek ama senin için ömür boyu taşıyacağın bir anı, bir acı olacak. Hep böyle oluyor ama bu da hayatın kurallarından. Cümleyi kurarken gülümsedim. Çünkü aşkın da kurallarından bahsediyordum bir zamanlar. O da geçiyor, neyseki bunu biliyorum. Ama işte unutmuyoruz onu da. Unutmuyorum, çünkü en büyük hayalimdi her şeyi hatırlamak...