Çocukluğu ve gençliği Kayseri de geçmiş biri olarak kendisinin de Kayserili olduğunu öğrendiğim Latife Tekin ‘in kitapta kurmuş olduğu bütün cümleleri köyden kente geçen bir aile yaşantımız olmamasına rağmen -biz hep kentteydik- bire bir duydum,yaşadım,kimi zaman içselleştirdim sonra sonra unuttum gitti.O cümleleri okurkenki şaşkınlığımı da gizlemek istemem.İçinde yaşarken çok normal ama yıllar sonra dışarıdan okuyunca acayip gelen bu cümleleri hafızasına kazıyıp bunlardan oluşan toplumsal gerçekçi aynı zamanda masalsı bir eser ortaya koymak yazarlığın tanımı olsa gerek.Bu tür hızlı olay akışları o dönemler bizim günlük yaşantımız olurken yıllar sonra nasıl olur da bir roman olarak karşıma çıkar diye sorgulamadım desem yalan olur. Kitabın en sevdiğim yanı ismi.Ölümün arsız ve sevgili oluşu yeni bir bakış açısı kazandırdı.Hızlı olay akışlarını sevmeyenler için okuması hayli zor keza benim için de akıcı bir okuma olduğunu söyleyemem.
“Anlıyor musun, kıskanıyorum. Bir deli gibi, bir çılgın gibi kıskanıyorum. Bu gözleri, beni deli eden, çıldırtan bu güzel gözleri, bu siyah gözleri kıskanıyorum… Onlarda bir başka hissin, bir başka hayalin gölgelerini görmek istemem. Onlarda yalnız ben yaşamak, yalnız ben ölmek isterim…”
1911 yılında yayımlanan Siyah Gözler, genç yaşta dul kalmış ve bu sebeple toplumun baskıcı ahlak duvarları arasında sıkışıp kalmış bir kadının gözünden yazılmış. Hem olay örgüsünü, hem türü hem de dönemini düşününce böyle bir kitapta olayların kadın bakış açısından yazılmış olması ve özellikle de kadın karakterin yaşanan aşk için daha etkin, daha baskın tarafta olması bana çok ilginç geldi.
Kitap boyunca, kendisinden daha genç olan bir erkeğin aşkına dair şüpheleri, toplumun bu ilişkiye yapacağını düşündüğü yorumlar, sonrasında yaşayabileceği yıkım ve mahvoluş gibi ihtimallerin düşüncesiyle savaş veren ve bu sebeple asıl yıkıma uğrayan bir kadını takip ediyoruz.
Olaylar ve durumların arasında çok hızlı geçişler olmuş ama önemli olan yaşananlardan ziyade ana karakterimizin toplumsal baskıyı içselleştirmiş oluşuyla birlikte yaşadığı krizleri, suçluluk duygusu ve paranoyaları olduğu için o geçişlere çok takılmadım.
Kitap o kadar iyiydi ki Siyah Gözler ve Cemil Süleyman Alyanakoğlu hakkında hiçbir şey duymamış olduğuma çok şaşkınım.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Albert Einstein: Meseller
Öncelikle kitapta Albert Einstein, hayal gücünün öneminin çok olduğu ve bilginin öneminden çok bahsetmiştir. Einstein, Yahudi asıllı olsa da Yahudileri üstün görmez, onların seçilmiş yanları yoktur. Zaten üstün falan da değil, aksine alçaktırlar. Onun dışında Einstein milliyetçiliği hiç desteklememiş, ve pasifst olmayı sürdürmüştür. Maalesef diğer incelmelerimin yanında çok kısa kaldığını söyleyebiliriz ve bu kadar kısa olmasını hayal hiç istemem. Şuan biraz yorgunum, o yüzden biraz ara verdim. Ama merak etmeyin. Biz Türk okurlar, her zaman Atatürk'ün izinde, Türk milletini aydınlatmak için ve bizim de aydın olmamız için genç yaşlı demeden diğer kullanıcılar da böyle olacaktır.
Allah'a emanet olun.
Kitabı okurken şöyle bir duyguya kapıldım; Bu herifler öğreti, pozitif düşünce ıvır zıvır diyerek Maelle kardeşinden faydalanıyor sanki.
Valla kitabın sonuna kadar böyle bir his hakimdi bana. Recep İvedik gibi görünmek istemem ama gerçekten böyle bir durum yok muydu sizce de, Matteo mudur nedir İtalyan'a biz bu ablayı yapalım hissi aldım.
Şaka bir tarafa kitap fena değildi. Birkaç yerin altını çizdik, beğendik falan. Ha ekstra bir özellik var mıydı kitapta, bence yoktu. Sıradan bir Nepal öğreti kitabı. Baş karakterin yolculuğu falan aşırı fake, inandırıcılıktan uzak bir sürüklenme var.
Sevenine saygım sonsuz ama benim için özel bir kitap değildi.
Helloooo
İlk kitapla seriye şahane bir giriş yaptığımız Clifton Forge serisine muazzam bir hayal kırıklığıyla veda ediyorum.
Halbuki Çelik Kral ne kadar da güzeldi. Birinci kitabı okurken bu kitabın karakterlerini de çokça merak etmiş, başlarına ne geldi de bir günde evlenmeye karar verdiler diye sorgular olmuştum.
Genevieve annesinin öldürülmesi ve kaçırılmasının ardından yeni ailesinin yaşadığı Clifton Forge'da yeni bir hayata başlar.
Peşlerinde olan katil, motorcu çetesi ve polisler varken bu biraz zor ama Isaiah ile yaptıkları planla riski düşürmeye çalışıyorlar.
Şimdi okuyacaklar için neden evlenmek zorunda kaldıklarını yazmak istemem ama gelmiş geçmiş en fas fakir (evet seveceğim bey'in az biraz parası olsun isterim) Isaiah ile evlenmeye değer miydi? Bence hayır!
Isaiah fas fakir olmasının yanında bir de sabıkalı, başka birşey de var ama okuma şevkiniz varsa kırmak istemediğimden onuda yazmak istemiyorum ama o dakikadan itibaren bu ikisi ağzıyla kuş tutsa bana daha kendilerini sevdiremezler.
Genevieve'de kızdım. Yani ortalıkta adam mı kalmadı da böyle bir g.vat ile olmaya devam ediyorsun.
Yani kusura bakılmasında benim midem amik ovası kadar geniş değil. Kabul edemem!
Devam kitabın da kuş beyinli deyip kuşlara hakaret etmek istemem ama Presley için diyecek başka söz bulamıyorum. İlk kitap boyunca herkes aynı şeyi söylüyor ama dinleyen kim? Bu kitabın sonunda da aldı cevabını! Şahsen onun hikayesini de merak etmiyorum.
Devney Perry sevdiğim bir yazar ama bu seride saçmalamaya garip bir şekilde üçüncü kitapta da devam etmiş.
Artık önümüzdeki diğer kitaplara bakacağız.
Bu kitabı tabiki de almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
Vaadini gerçekleştiriyor ama niş bir kitleye hitap ediyor.
Işıklar Söndüğünde daha ilk sayfalardan itibaren beni içine çekmeyi başaran bir kitap oldu. Hızlı başlayan yapısı ve akıcı anlatımı sayesinde atmosfere girmek hiç zor olmadı. Üstelik anlatım tarzı oldukça sinematikti; birçok sahneyi okurken gözümde net bir şekilde canlandırabildim. Yer yer mizahın da başarılı kullanılması, kitabın temposunu destekleyen unsurlardan biriydi.
Ancak bu kitapla ilgili en önemli nokta, daha kapağını açmadan önce yapılan içerik uyarısını ciddiye almak gerektiği. Kitap yoğun smut, takipçi erotikası ve çeşitli tetikleyici unsurlar içeriyor. Bu tarz içeriklerden hoşlanmayan ya da rahatsız olabilecek okurlar için uygun bir tercih olduğunu düşünmüyorum.
Smut oranı benim kişisel zevkime göre fazlaydı. Fakat burada kitabı haksız yere eleştirmek istemem. Çünkü yazar daha en başından nasıl bir hikâye anlattığını açıkça söylüyor ve kitap da tam olarak bunu sunuyor. Yani vaat ettiği şey neyse onu yerine getiriyor.
Beni asıl düşündüren nokta ise karakterlerin ahlaki yapısı oldu. Bana göre yazar, ahlaki açıdan tartışmalı karakterleri son derece çekici fiziksel özelliklerle sunarak okurun onları daha kolay benimsemesini hedeflemiş gibi görünüyor. Bu tercih bazı okurlar için işe yarayabilir, ancak benim açımdan karakterlerin davranışlarını daha kabul edilebilir hâle getirmedi.
Bununla birlikte hikâyenin sürükleyiciliğini inkâr edemem. Akıcı dili, güçlü atmosferi ve sinematik anlatımı sayesinde kitap kendini rahatlıkla okutuyor. Ahlaki açıdan gri ya da tartışmalı karakterleri kurgu içerisinde olduğu gibi kabul edebilen okurlar için oldukça keyifli bir okuma deneyimi sunabilir. Buna karşılık, bu tarz karakterlerin romantize edilmesinden hoşlanmayan veya ahlaki çarpıklık içeren ilişkileri okumayı tercih etmeyen okurların kitaptan uzak durması daha doğru