Bu kitabı okuduğumda Osmanlı hanedanının, tek amacının ehli sünnet akidesini yaymak, müslümanların itikadlarını muhafaza etmek olduğunu bir kez daha anlamış oldum. Bu gayelerini, devlet adamlarının görevlendirilmelerinde, her mahalleye yapılan sıbyan mekteblerinde, ordularda maddi hazırlık yapıldığı kadar, manevi hazırlık yapılmasında, ahalinin itikadıni zevale uğratacak kişilerin idam edilmelerinde, edebiyatta, padişahların mukaddesata olan hürmetlerinde, yaşantılarının her alanında hissetmek, okumak mümkün.
Ne büyük ecdat ki; önce kendi itikad ve amellerini muhafaza etmek, sonra da halkının itikadlarını muhafaza etmek ile beraber salih amelleri işlemek hususunda her türlü gayreti göstermişlerdir. Mevla bizleri şefaatlerine nail eylesin:)
Haricilerin içinde görece mutedil olan İbadilerin “alimlerinden” Salim bin Zekvan’ın muhtasar siyer/siret kitabı.
Mutedil diye anılmasına rağmen Osman ve Ali radıyallahu anhuma’yı tekfir ediyor. Osman radıyallahu anh’ı zulümle suçlayıp tekfir ederken, Ali radıyallahu anh’ı ise Hakem meselesinden ötürü tekfir ediyor. Kitabın son bölümünde ise yine Haricilerden Ezarika taifesini ele alıp eleştiriyor. İbadiler bugün Umman’da resmi mezheptir. Umman halkı; Kral’ı müftüsü ve halkının çoğuyla Harici İbadi’dir. Yolunuz düşerse şaşırmayın.
Günümüzde tekfir meselesine çokca atıf yapıp muasır Ehli Hadisi/Selefileri bu taifeyle bir tutanlar maalesef ki yalnızca tekfirden ötürü bir benzerlik kurarak bunu yapıyor. Oysa İslam, gayri İslami her inanç ve ehlini tekfir etmeyi dinin aslı/şiarı kılmıştır. Bununla beraber yine İslam’a müntesip olup sonradan hak yoldan sapanlarda tekfir edilmiştir. Dört mezhebin fıkıh kitapları “babul mürted” bahisleriyle dolu. Ama bugünün Mürcie’sine sorsanız İslam’da tekfir ya komple yoktur yahutta sadece fiile küfür denilir fakat faile kafir denilmez. O halde kime uygulanacak o mürted hükümleri?
Bu anlayışta olan kimselere Mürcie deseniz hemen biz şöyle itikad etmiyoruz diyorlar, hakeza Kelam ehli olanlara siz Cehm bin Savfan ve Mutezile gibisiniz deseniz, hayır biz şöyle şöyle itikad etmiyoruz derler. Peki neden kendi sevmediğiniz tarafa gelince onlar Haricilerin herhangi bir kolu gibi itikad ediyor mu, mesela; büyük günah sahiplerini tekfir ediyorlar mı, sahabeyi özellikle de son 2 halifeyi tekfir ediyorlar mı, recm’i inkar ediyorlar mı, sünnetin hüccet olmadığını ve Müslümanların çocuklarının baliğ ve rüşd sahibi olana kadar Müslüman kabul edilmeyeceklerini söylüyorlar mı? Eğer bunlara bakmıyorsanız, bırakın bakmayı Haricilerin bu görüşlerinden
Reklam
Her Müslümana farz-ı ayın olan İtikad1000Kitap
Ehli Sünnet ve'l-Cemaat inancının temel esaslarını barındıran itikat risalelerini (akaid bilgilerini) öğrenmek her Müslüman üzerine farz-ı ayındır.
Temel İnanç Esasları: Allah'a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahirete ve kadere iman gibi inanç esaslarının (amentü) doğru bir şekilde öğrenilmesi ve inanılması iman için şarttır.
İtikat Risalesi/Akaid: Bu eserde, inançla ilgili temel meseleleri, şirkin dışındaki günahları ve Ehl-i Sünnet inancının doğru esaslarını kapsar.
Farz-ı Ayın İlim: Müslümanın, inancını (itikat), ibadetlerini ve ahlaki görevlerini kapsayan bilgileri öğrenmesi farz-ı ayındır, yani her bireyin öğrenmesi zorunludur.
İtikatın Önemi: İbadetler hususunda bazı esneklikler olsa da, inanç (itikat) konularında eksiklik veya yanılgı affedilmez.
Özetle, itikat risalesi olarak bilinen, doğru inanç esaslarını anlatan kaynakları okuyup öğrenmek bir Müslüman için temel dini yükümlülüktür.
Ahmet Mahmut Ünlü
İ'tikâd Risâlesi
Ahmet Mahmut Ünlü
İ'tikâd Risâlesi
Merhaba arkadaşlar. Yazarın son eserini de geride bıraktık. Baştan söyleyeyim. En sevdiğim konu sohbetin –sohbet demek en doğrusu gibi geliyor buradaki konulara- son konusu olan Allah’ın Yardımından Ümidi Kesmemek özelindeki konu. Bunun dışında muhteşem konulardan bahsedildiğini de söyleyelim. Ancak şu ümitsizlik konusuna özellikle değinmek istiyorum. Bazen bizleri çok üzen, yaralayan, o olaydan sonrası için hiçbir beklenti bırakmayan ve hayatı sorgulatan durumlar yaşanıyor hayatlarımızda. Tam da bu noktada kimse yardım etmese bile Allah’ın yardım edeceğine inanmak, bir Tanrı olgusuna sahip olmak ve buna güvenmek çok önemlidir. Tanrı’nın varlığı bizlerin iyiler veya kötüler safında olmamamızı koşulsuz olarak belirleyen bir etkendir. Hepimize kötülük yapılmıştır. Bazılarımız ise buna karşılık vermez. İnsanın kendi intikamını Tanrı’ya bıraktığı kısımlar bazen çok uzun vadeli de olsa aslında oldukça eğlendirici bile sayılabilir. Sanırım burada biraz vahşetten zevk alıyor gibi göründüm ama yapacak bir şey yok. Bana dokunan yılan uzun yaşasın, yaşasın ki sürünmeye devam etsin düşüncesindeyim ben de. Açıkçası kötülerin karşılaştıklarını görmek kadar zevk veren bir durum yoktur diyebilirim. Özellikle insanların emeklerini, haklarını, hukuklarını çiğneyenlerin ve insanların gerçekten masum duygularıyla oynayanların başlarına gelen felaketler beni yalnızca mutlu eder. Başka türlüsü de olamazdı zaten.
Devam ettiğimizde bizler dünyanın aldatmacasını, olayların sonunu görme durumunu, kişinin neden yoldan saptığını, fakirliğin neden tehlikeli olduğunu (fakirlik çok güzeldir ey inananlar diyen Mercedesli elemanlardan uzak durmak gerektiğinin kanıtı), adalet terazisinin önemi, yasakların ne kadar cezbedici olduğu, nefsin tehlikeleri, özellikle gerçek iman sahiplerinin sürekli
Hala Güncelliğini Koruyor
Prof. Dr. Mahmud Esad Coşan Hocaefendi’nin döneminde İskenderpaşa Camii’nde yürüttüğü Ramuz derslerine ek olarak dikkat çekici bir uygulama daha başlatılmıştı. Herhangi bir konuda sıkıntısı veya sorusu olanlar, meselelerini yazılı olarak ders esnasında Hocaefendi’ye iletirlerdi. Dersin sonunda ise Hocaefendi bu soruları tek tek okuyarak; her biri için gerekli açıklamaları yapar, nasihatlerde bulunur ve yol gösterici tavsiyeler verirdi.
Soruların güncelliği, Hocaefendi’nin samimi ve hikmetli üslûbu ile cevaplarındaki incelik, bu sohbetlere olan ilgiyi oldukça artırmıştı. İtikad ve ibadetlerden aile hayatına, günlük problemlerden tasavvufun derin meselelerine kadar pek çok konu; anlaşılır, akılda kalıcı ve uygulanabilir bir tarzda izah ediliyordu.
Aradan geçen yıllar bu eserin değerinden hiçbir şey eksiltmemiş. Bugün de aynı güncellikte yol göstermeye devam eden bu kitap, herkesin mutlaka okuması gereken nadide eserlerdendir.
1813-1893 yılları arasında yaşamış Ahmed Ziyâüddin Gümüşhânevî Hazretleri’nin “Câmiu’l - Mütûn” adlı eserinin tercümesi ve şerh kısmı birlikte verilerek bilinmesi gereken gerekli i’tikad, elfaz-ı küfr, tashih-i a’mal ve benzeri mevzularla alâkalı hükümleri ve incelikleri öğreten ve her Müslümana son derece lüzumlu ve faideli olan temel bir din kitabı.
Reklam
Reklam