“Neden sonra farkına varıyorsun,
Etrafında ki korkunç ıssızlığın,
Yâr olsun,dost olsun,ne arıyorsun,
Adresi belli mi vefasızlığın?
Aşk,dostluk!… Hepsi dökülür yapraklar!
Çıplak bir ağaç suda aksın.
Yalnızlık dediğin hayatta başlar;
Kabir boyunca devam etmek için.”