Serra Tepe
@itsanewclassic
Sonun gelecekse, bunun dizlerinin üzerinde olmasındansa ayakların üzerinde olması daha iyidir.
Reklam
Eleştirilme KorkusuAlıntı
Kitabın korkuları yenmek ve özgüvenli olmaktan korkmamaktan bahsettiği bölümde çok güzel bir paragrafla karşılaştım. Fikirlerimiz, tepkilerimiz, heyecanlarımız bizi biz yapan asıl şeylerdir. Onları kaybetmek, başkalarına göre şekillendirmek özümüzü kaybetmektir. "Günlerden bir gün insan virgülü kaybetti; o zaman zor ve uzun cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı; cümleleri basitleşince düşünceleri de basitleşti. Sonra ünlem işaretini kaybetti; alçak bir sesle ve ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı. Artık ne bir şeye kızıyor, ne de bir şeye seviniyordu. Hiçbir şey onda en ufak bir heyecan uyandırmıyordu. Bir süre sonra da soru işaretini kaybetti ve artık soru sormaz oldu. Hiçbir şey onu ilgilendirmiyordu; ne evren, ne dünya, ne de kendi apartmanı umrundaydı. Birkaç yıl sonra, iki nokta üst üste işaretini kaybetti ve olayların nedenlerini başkalarına açıklamaktan vazgeçti. Ömrünün sonuna kadar elinde tırnak işaretleri kaldı. Kendine özgü tek düşüncesi yoktu. Yalnız başkalarının düşüncelerini aktarıyordu. Düşünceyi unuttu ve böylece son noktaya ulaştı."
Burada artık yalnız onun anısıyla yaşayacaktım.
