doda
@itsdoda
2 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Yankılandım da Duruldum
o kadar susuzum ki su artık neye yarar
insan hasretten kuduruyor kudurdum
unuttum gayrı hatırlatıp da delme
yokluğuna bağırdım
yankılandım duruldum
Ben
sen de benim kadar
çıkmaza girmeyesin diye girdim
çıkmaza.
Şimdi senin felâketini istemedikçe
kendimi felâketten kurtaramayacağımı
görüyorum.
Anladım ki benim felâketimi tatmamış
olan benim hangi felâkete uğradığımı
bilemez.
Benim kurtuluşum ancak benim gibi,
benim kadar kurtuluşu
özleyenin bana el vermesiyle mümkün.
Senin felâkete uğramanı istemem.
Çünkü seni öldürürsem (seni kendi
duygu ve düşüncelerim içinde eritip,
kendime benzetirsem) bana yardım
edemezsin. Sen ölmezsen , benim ölümümün sona
ermesi gerektiğini anlayamaz, bana
yardım için bir şey yapamazsın.
Seni öldürürsem kendi kurtuluş
yolumdaki ışığı söndürmüş olurum.
Seni öldürmezsem kendi kurtuluşuma
açılan yolu
tamamen tıkamış olurum
yetmez mi bunca ağrıdığımız sarı zehir işte dört yanımız çöl! kaldır kumunu duy halimiz: kaybolduk sende, nerde yolumuz?
burada kalamazsın, başa dönemezsin
ama dön
Eve dön! Şarkıya dön! Kalbine dön!
Şarkıya dön! Kalbine dön! Eve dön!
Kalbine dön! Eve dön! Şarkıya dön!
salıncaktan düş
şu kalbime dert diye yuva yapan kim
acı olmayan gerçek ne içindir ne için
biz böyle miydik sen hiç böyle miydin
yönümüzü rüzgar ile değiştiren kim
insan söylediği şarkılara borçlanıyor ya
biz de yaşamak kadar içindeyiz özlemin
demli çay yok burada dünyaya sallamayız
ölüme karşı hepimiz birer çuvallamayız