İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler durur ama hiçbir şey olmaz. İnsan bekler de bekler. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, düşünür, düşünür, düşünür düşünür, ta ki Şakaklarında zonklayana kadar. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız. 
Artık farkına varmışsınızdır çevrenizdekilerin el çabukluğu, hile ve düzenbazlıklarla dolu bir karışım olduğunun. Aldatmaca ile dolu olan bir dünya yarattığınızı bile bile kime ve neden gücenip kızdığınızı kestiremeden, tüm bu aldatmacalar, karışıklıklar arasında bilinmeyenler arasında içiniz sızlar da sızlar. Üstelik bilmediğiniz şeyler çoğaldıkça duyduğumuz üzüntüler iç sızıları da o denli artmaya devam eder.
Bu devasa sahnede sen ölmedikten sonra ne
bu oyun biter,ne ışıklar söner,ne perdeler
kapanır...Öyleyse başına ne gelirse gelsin,sen
her zaman avucuna bak;eğer yarının 'bugün'
isimli anahtarı halen oradaysa,rahat ol,henüz
perde kapanmamıştır...