Kadınların tabiatı öyledir. Kendilerini seveni küçümsemek, nefret edeni ise sevmek.
Zamanın silmediği anı, ölümün dindirmediği acı yoktur.
Çünkü talihsizlik, yeteneğin peşini hiç bırakmaz.
Hiçbir köylü kendi çıkarı olmadıkça verdiği sözü tutmaz.
Şerefi olmayan adam ölüden beterdir.
Üç devle savaşıyoruz Sancho; adaletsizlik, korku ve cehalet.
Bir yalan gerçeğe ne kadar çok benziyorsa o kadar iyidir.
Bir yay her zaman gergin duramaz, insanın zayıf bünyesi de meşru bir eğlencesi olmadan ayakta duramaz.
Romantizm kitaplarından, aşk kitaplarından hiç hazetmem fakat bu kitap aşkın en gotik, karanlık, zehir kısmını tattırıyor. Gerçek bir klasik. Cidden okunmalı. Asla vıcık vıcık bir romantizm yok. Efsanevi bir kitap.
Okuyalı yıllar oldu fakat aşırı sürükleyici ve ürpertici olduğunu hatırlıyorum. Sanırsam ortaokul yıllarındaydım. Hayran kalmıştım. Bol tıp terimleri vardı içerisinde.
Beğendiğim iki sözü buraya eklemek istedim. Kitapta satrancın bir insan için yükseliş diğeri için ise nasıl çöküşü temsil ettiğini de görüyoruz. Bir uğraşın iki ucu. Dr. B'nin korkunç yalnızlığını çok iyi tasvir etmiş Zweig. Kosa ama sürükleyici eser.
"İçimdeki bir şey haklı çıkmak istiyordu ama tek savaşabildiğim kişi, kendi içimdeki diğer bendi."
"Saplantısı olan bir kişi her zaman tehlikededir."