psikolojik destek arıyorsanız tam size göre bir kitap
Puan vermedi·283 syf.·
2026 129. kitabı
okuduğumda tekrara düştüğüm bir kitap oldu. Yazarın kendi bedenini ve yaşanmışlıklarını nasıl ortaya koyduğunu ve okurken bilgilerin yüzünüze çarptığını hissedersiniz. iyi ki okuduğum bir kitap oldu.
Kendimden Özür Dilerim – Miraç Çağrı Aktaş
Bazen bir kitap seni değil,
senin yıllardır kaçtığın halini yakalar.
Bu kitap, içimdeki o herkesi mutlu etmeye çalışan çocuğu buldu.
Elimi tuttu ve fısıldadı:
“Artık yeter… Sıra sende.”
Çünkü çoğumuz aynı hatayı yapıyoruz.
Başkalarını kırmamak için susuyor,
“İyi insan olayım” diye kendimizi tüketiyor,
“Biraz daha dayanırım” diyerek yıllarca kendi kalbimize yük oluyoruz.
Sonra bir cümle çıkıyor karşımıza ve bütün savunmalarımız yıkılıyor:
“Fazla iyi niyet, insanı kendinden özür dilemeye mecbur bırakır.”
İşte o an durdum.
Çünkü herkesi anlamaya çalışırken kendimi unutmuştum.
Herkesin yarasına merhem olmaya çalışırken kendi yaralarımı görmezden gelmiştim.
Ve sonra bir başka cümle…
“Yorgunsun çünkü sadece kendini değil, herkesi taşımışsındır.”
Belki de bu yüzden bu kadar yorgunuz.
Sürekli birilerini kurtarmaya çalışırken, kendimizi geride bırakıyoruz.
Bu kitap bana şunu hatırlattı:
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
BU GÜNÜN TARİHİ- Bütün Yarınlara·152 syf.·Duygu ve Düşünce
10/10
Beğendi
·2026 82. kitabı
Selam. 
ekin ✧ sayesinde başlayabildiğim ve kesinlikle hakkının verilmesine ihtiyacım olan bir kitaplayız bu gün. Bir de Balçın ile okumaya karar verince tüm bu süreç daha büyüleyici bir hâl aldı.
All Tomorrows’a başlamadan önce bile beni sarsacağını biliyordum çünkü ben hortlaklardan değil, biyolojiden korkuyorum. Bir canavarın saldırmasından çok, bir gün bambaşka bir şeye dönüşebilecek olmamız fikri beni rahatsız ediyor. İnsan bedeninin ve evrimin sınırlarının ne kadar esnek olduğunu düşünmek bile ürkütücü geliyor. Bu yüzden kitabın yarattığı korku, klasik bir korku değil; insanın kendi potansiyelinden duyduğu korku.
Kitabı okumaya başladığım ilk anda kendimi sanki bir Star Wars evrenindeymiş gibi hissettim; ancak bu kez yaratıkların yalnızca var olduğu değil, biyolojik olarak nasıl işlediğinin de anlatıldığı bir versiyonuydu bu. Genişletilip filme uyarlanabilecek muazzam bir potansiyel taşıyor. Üstelik bütün bunların arkasındaki kişinin henüz genç yaşlarda bu fikri ortaya atmış olması hayranlık uyandırıcı. O tasarımlar, o düşünce biçimi, o ölçekte bir hayal gücü... İnsan ister istemez etkileniyor.
Daha da etkileyici olan şey ise yaratıkların yalnızca ilginç görünmesi değil, gerçekten yaşayabilecekmiş hissi vermesi. Çok büyük bir biyoloji bilgisine sahip olduğumu iddia edemem ancak bildiklerim ve sonrasında yaptığım araştırmalar sayesinde yaratık tasarımlarındaki ustalığı görebildim. Gözleri olmayan bir canlıya farklı algı organları verilmesi, ağır uzuvlara sahip bir türün vücut dengesinin düşünülmesi gibi detaylar bile yazarın konuya ne kadar hâkim olduğunu gösteriyor. Sadece biyoloji de değil; tarih, felsefe, coğrafya ve hatta sosyoloji bilgisi de satır aralarında kendini belli ediyor. Böylesine özgün, cesur ve hayal gücü yüksek bir eserin yaratıcısının Türk
ekin ✧ sayesinde başlayabildiğim ve kesinlikle hakkının verilmesine ihtiyacım olan bir kitaplayız bu gün. Bir de Balçın ile okumaya karar verince tüm bu süreç daha büyüleyici bir hâl aldı.
All Tomorrows’a başlamadan önce bile beni sarsacağını biliyordum çünkü ben hortlaklardan değil, biyolojiden korkuyorum. Bir canavarın saldırmasından çok, bir gün bambaşka bir şeye dönüşebilecek olmamız fikri beni rahatsız ediyor. İnsan bedeninin ve evrimin sınırlarının ne kadar esnek olduğunu düşünmek bile ürkütücü geliyor. Bu yüzden kitabın yarattığı korku, klasik bir korku değil; insanın kendi potansiyelinden duyduğu korku.
Kitabı okumaya başladığım ilk anda kendimi sanki bir Star Wars evrenindeymiş gibi hissettim; ancak bu kez yaratıkların yalnızca var olduğu değil, biyolojik olarak nasıl işlediğinin de anlatıldığı bir versiyonuydu bu. Genişletilip filme uyarlanabilecek muazzam bir potansiyel taşıyor. Üstelik bütün bunların arkasındaki kişinin henüz genç yaşlarda bu fikri ortaya atmış olması hayranlık uyandırıcı. O tasarımlar, o düşünce biçimi, o ölçekte bir hayal gücü... İnsan ister istemez etkileniyor.
Daha da etkileyici olan şey ise yaratıkların yalnızca ilginç görünmesi değil, gerçekten yaşayabilecekmiş hissi vermesi. Çok büyük bir biyoloji bilgisine sahip olduğumu iddia edemem ancak bildiklerim ve sonrasında yaptığım araştırmalar sayesinde yaratık tasarımlarındaki ustalığı görebildim. Gözleri olmayan bir canlıya farklı algı organları verilmesi, ağır uzuvlara sahip bir türün vücut dengesinin düşünülmesi gibi detaylar bile yazarın konuya ne kadar hâkim olduğunu gösteriyor. Sadece biyoloji de değil; tarih, felsefe, coğrafya ve hatta sosyoloji bilgisi de satır aralarında kendini belli ediyor. Böylesine özgün, cesur ve hayal gücü yüksek bir eserin yaratıcısının Türk
arkaya ses olsun diye açılmış dizi gibiydi, dümdüz okudum bitirdim
kadından biraz fitne fesat yenge enerjisi aldım. kendi terk edildi diye başkalarının da terk etmesini ya da terk edilmesini umdu gibi oldu?? iyi bi adamla nişanlı olan üvey kız kardeşinin, sırf "arkadaşıyla" iyi anlaştığını gördüğü için nişanlısını aldatabileceğini falan düşündü. mağarana geri dön🫷
4 yıl önce kaybettiği eşini aşamayan adamın, kendisini geride tutma nedeni üzücüydü, tereddütlerini anlayabildim ama kadının bu duruma tavrı beni sinir etti. bana bunu borçlusun falan diyerek adamı kendisine bi şans vermesi için manipüle etti. oysaki adam ona hiçbir şey borçlu değildi, hayatını sorumluluğunu hissettiği kişiler için düzenleyen vefakar biriydi, kadına karşı sorumlu hissedip ona şans vermeyi kabul etti (kadın da manipule ettiğini söyledi) (adam kadını istiyordu zaten evet ama ikna yöntemi bence bu olmamalıydı, rahatsız oldum)
"yakında evleneceğiniz adam, başka birine aşık olduğunu söyleyip sizi terk ediyorsa ve babanız annenizi aldatıp başka bir kadını hamile bırakmışsa ve sonrasında o kadınla yaşayıp yeni doğan kızına bakmak için annenizle sizi terk ediyorsa boşverin ve onları affedin" mesajından hoşlanmadım bana fazla geniş geldi. nişanlısı, kadını fiziksel olarak aldatmadığı ve başka birine aşık olduğunu gelip düzgünce anlattığı için "iyi adam" sayıldı. (kitaplarda affetmeye fazla zaruri bakılıyo. herkesle iyi olmaya gerek yok, seni terk eden nişanlınla arkadaş kalman seni gelişmiş ya da onu aşmış biri yapmicak)
aşkı ayak üstü muhabbetler şeklinde gelişti, dramı da fazla hızlı çözüldü. ne aşklandım ne dramlandım bomboş okudum bitti. sadece kardeşlik ve çiftçilik güzel yansıtılmıştı, puanı bunlara ve hızlı okunmasına verdim. çiftin buna bi hayrı dokunmadı
Halil cibran'ın asi ruhlar kitabında "imansız halil" ve "mezarların çığlığı" hikayelerini beğendim. Ama kitabı okurken "evet ya iyi ki sezgilerime güvenmişim ve almışım bu kitabı" dediğim kısım müzikti. Müziği anlatış tarzını o kadar çok sevdim ki. Cibran'ın çok naif bir dili var. Çok romantik, bazen fazla romantik gelse de o zaten öyle biriymiş gibi hissettiriyor. 19.yy sonlarında doğmuş biri olarak, çok modern fikirleri de varmış ve okurken erkek bakış açısından rahatsız olmadığım nadir erkek yazarlardan biri oldu. Kadın karakterleri olay örgüsünü süsleyecek karikatüristik eşyalar olarak yazmıyor. Derinlikli karakterler olarak yazıyor. Onların sorunları, toplumdaki konumlarını eleştiren, yaşadıkları baskıları toplumun doğal bir gerçeği olarak değil, çözülmesi gereken toplumsal bir sorun olarak görüyor. Bu yönüyle feminist fikirleri olan bir yazar hissiyatı verdi. Mesajlarını çok net üstü kapalı olmayan bir şekilde direkt veren bir yazar ve bazen gerçekten de böyle bir keskinliğe ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum.
Kitabı okuduktan sonra bende kalan en güçlü duygu, insanların çoğu zaman kendilerine sunulan gerçekleri sorgulamadan kabul ettiğiydi. Noam Chomsky, medyanın, siyasetin ve ekonomik güçlerin toplum üzerindeki etkisini anlatırken okuyucuyu rahatsız eden ama düşündüren sorular soruyor. Kitap, sadece dünyayı eleştirmekle kalmıyor; aynı zamanda bireyin düşünme sorumluluğunu da hatırlatıyor.
Ancak kitap bazı bölümlerde oldukça yoğun ve sert bir dil kullanıyor. Bu durum zaman zaman farklı görüşlere yeterince alan bırakılmadığı hissini oluşturabiliyor. Yine de Chomsky'nin amacı insanları hazır cevaplara yönlendirmek değil, onları düşünmeye ve sorgulamaya teşvik etmek.
Benim için bu kitap, doğru kabul edilen birçok şeyin aslında yeniden değerlendirilmesi gerektiğini gösteren önemli bir eser oldu. Okurken her fikrine katılmak zorunda değilsiniz ama kayıtsız kalmanız da zor. Entelektüellerin sorumluluğunun sadece bilgi üretmek değil, gerektiğinde güç karşısında gerçeği savunmak olduğunu güçlü bir şekilde hatırlatan etkileyici bir kitap.
İyi okumalar dilerim...
