Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"BABAMDAN KALAN CÜSSELİ POŞETLER ODASI"
//ALINTILAR
#Issız bir adaya düşsem
Kendimi yanıma almam
Palmiye ağaçları saf güneş falanmidemi yakıyor
Aramızda sekiz yüz yetmiş yedi kilometre var
Şiir yılıyla ölçsem
Bir dakika uzağımdasın...
#Cama yansıyan buğularla kaybedeceğiz parmak izlerimizi,
Boyun otopsinde bulunacak dudaklarım...
#İnsan doğduğunda değil, rahme düştüğünde başlar zamana yenilmeye...
#Sizin poşetlerinizi babanız aldı
Benim poşetim babamdan kaldı...
#Düğün salonlarında çalan son müziktim
Ve boş sandalyelere oluyordu konserim...
#Saçlarının kuşları var
Herkes de sanıyor
Sana özel esiyor rüzgar...
#Kadında boy veren her erkek boğulur
#Çok düğümlü bir ipim,uçurum manzaralı...
# Senin sayende kalp reytingim, nabzımın tavanlarında...
#Kaç tur attırdı acaba kainata gülüşün... (Şu cümlenin ağırlığını hangi sevda kaldırabilir azizim...)
#Soydum yara kabuklarımı,
Attım poşete
Kollarım parıldıyor güneşte,
Sizin rengarenk neşeleriniz vardı
Ve sormadınız poşetinde ne var?
Neden böyle çok yıpranmış diye... (Sonra hayatından insan çıkarınca sen suçlu oluyorsun. Hatrımı sormadan halimden anlamayan, nasıl elimdeki poşet kadar değerli olsun vesselam. )
//KİTAP HAKKINDA
Hamur Bizim İşimiz
Merhaba! "Hamur Bizim İşimiz" tarif kitabı ile geldim, içinde bir sürü güzel tarif var, seçmekte biraz zorlandım. Her eve lazım bir kitap, püf noktaları var, bence ilgilenenler bayılacak. Benim çok hoşuma gitti, iyikiler
Bugün menümüzde çıtır çıtır simit var. Ben sahur için yaptım, çok güzel oldu, çok beğendim. Simit sevenler bu tarifi mutlaka deneyin. Ben hiç yapmadığım için biraz zorlandım. Eğer siz de ilk yapacaksanız, birinde mutlaka yardım alın derim. Aşırı değil, ama şekli vermek için zorlandım. Onun dışında benim için zor değildi. Başta hamur olmayacak diye düşündüm, suyu az geldi diye, ama öyle olmadı. Sonuna kadar yoğurup ona göre karar vermenizi tavsiye ederim. Tarife geçelim mi? Geçelim hemen!
MALZEMELER:
• 4 su bardağı un (560 g)
• 1.5 su bardağına yakın ılık su
• 1 yemek kaşığı Bizim Yağ (35 g)
• 1 tatlı kaşığı tuz
• 1 tatlı kaşığı instant maya
• 1 yemek kaşığı toz şeker
Fırın tepsisi için
• Yarım yemek kaşığı Bizim Yağ (15 g)
Üzeri için:
•Yarım çay bardağı su
•Yarım çay bardağı pekmez
•2 çay bardağı susam
“Bugün son gününmüş gibi yaşa”
Keşkeler, iyikiler ve umarımların karışık olduğu bir ruh hali bıraktı bu kitap bende. Keşke ben de irademi terbiye edip o sonsuz özgürlüğe ulaşabilsem, keşke ben de o bilge ve diğerleri gibi gün doğumunu yakalasam ya da bir gülün kokusuyla mest olup günümü gülümseyerek geçirmenin bahanelerini bulsam. İyi ki bu kitabı okumuşum ve tanışmışım bilgeyle. Okudukça bizden bir şeylerin varlığını hep hissettim. Burdan Mevlana’ya selam olsun. Ve umarım yolculuğum devam eder, kendime yaptığım bir yatırım da bilgilerin yolundan gitmek olur. Kitaplar, iyi ki varlar…
Yol ayrımı.
Kemal tahirin esir şehrin insanları üçlemesinin son eseriydi. Kitabın başlarında biraz hayal kırıklığına uğrayarak okumaya başlamıştım tabi bazı insanlarında olumsuz yorumlarının etkisiyle…Ancak iyiki de okumaya devam etmişim çünkü ilk iki kitabı nasıl sevdiysem bu kitabı da öyle sevdim.
Kitabın konusu; ikinci kitapta artık herşeyin farkına varan Kamil bey’in son kitapta yapmış olduğu hamleleri okuyoruz. Verilen kararlar bazı pişmanlıklar ve iyikiler. Bir imparatorluk nasıl yok olmuş? İnsan yaşadığı coğrafyada ki tarihe nasıl kin beslemiş? Ve bunları yaparken de kimlerden ümitvar olmuş?
Ben çok severek okudum tavsiye ederim. O zamanlardaki cumhuriyetin kuruluşundaki olumlu ve olumsuz olayları öyle güzel anlatmış ve açıklamış ki aklımdaki soru işaretleri tamamen ortadan kalktı.
Kitaptan bir kesit;
“- Dünyada çok az milletin eline geçmiştir bizimki gibi bir tarih birikimi… Eğer her millet ilk zorlukta, yüzyıllar boyu biriktirdiği haklarını kaldırıp atarsa, dünyada tarih diye bir şey kalmaz.”
Peki neden kaldırıp bir kenara attık arşivlerce tarihimizi?
10/10
Bu kitabın yeri bende hep çok ayrı olucak
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı daha sonra başka eserlerini de okudum ama Veronika ölmek istiyor benim en kıymetlim
Tekrar tekrar okuduğum nadir kitaplarda..
Veronika kendi benliğini kaybedip canına kast ediyor ama bunu yaptıkdan ve geri dönüşü olmayacak bir haldeyken çok pişman oluyor
Daha sonra hastaneye kaldırılıyor ama kalbinde ciddi bir hasar oluşuyor(öyle söyleniyor)
Akıl hastanesine sevk ediliyor ve orada kendi benliğini hayat enerjisini yeniden yeşertiyor
Pişmanlıklar iyikiler keşkeler..
"Bu yaşıma kadar öğrendiğim bir şey vardı ki, şu hayatta daha kötü ne olabilir dememeliydi. Kötülük her zaman bir yolunu bulurdu."
Ferah, sigorta şirketinde çalışan, aynı işyerinde tanıştığı Saffet ile hayatı paylaşan, mantık çerçevesinde hayatına yön veren, Güneş adında asi bir kızkardeşi, kuralcı bir annesi ve doktorluktan emekli bir babası olan moden bir kadındı. Her zaman içinde kalan yazarlık isteğini babasının zoruyla bastırmış olsa da sigortacılık işinde insanlara faydalı olmayı seviyordu ve işinde de başarılıydı.
Hayatının rutinliği onu rahatsız etmeye başladığında Saffet'in onu aldattığını öğrenir. Yaşadığı hayal kırıklığını bir az olsun hafifletmek için çok sevdiği müşterisi Nergis ablasının poliçesini son güne bırakır, çünkü onu çalıştığı mekanda ziyaret ederek üsttündeki ağırlığı hafifletmek ister.
Çalıştığı Müzikholde Nergis ablasının sesiyle mest olurken arkadan gelen silahlı adamları fark etmeyen Ferah, onun vurulma anına şahit olur. İşte o gün hem kendi ile yüzleşeceği hem de hatalarını telafi etmeye çalışacağı zor günlerin başlangıcı olur.
Nergis vurulmadan önce poliçeleri imzalasa da Ferah'ı tacizleri ile rahatsız eden patronu bunu kabul etmez ve tedavi masraflarının ödenmeyeceğini söyler. Ferah'ı kovmakla kalmaz bir de üstüne dava açar, üstelik dava avukatı Saffet olur.
Mantığı ile kader yazgısı arasında sıkışan Ferah, çocukluk anıları ile dolu olan adaya, aile dostlarının yanına kaçar.
Hayatında keşkeler yerine iyikiler olmasına karar veren Ferah, yenilenmiş, hiç beklemediği yerden aşkı bulmuş biri olarak şehre döner ve mücadelesine kaldığı yerden devam eder...
"Aniden bir yol ayrımındaymış gibi hissettim kendimi. Görüyorsunuz ya. Gitseydim istikbalimi kaybedecektim, kalsaydım aklımı..."
@cemyayinevi
@burcununseckileri ile
