Bu sözleri okuyunca babamdan dinlediğim bir menkıbe geldi aklıma.
Ben de namazlarımda ve dualarımda babamın şeyhine Fâtiha okumaya gayret ederim. Babamın anlattığına göre, şeyh efendinin bir müridi her gün düzenli olarak kendisine Fâtiha hediye edermiş. İki gün boyunca bu Fâtiha ulaşmayınca şeyh efendi, “Fâtihalar kesildi, bir bakın bakalım ne oldu?” diye haber göndermiş. Gidip baktıklarında müridi evinde vefat etmiş hâlde bulmuşlar.
Tasavvuf ehli, gönüller arasındaki bağın yalnızca dünya gözüyle görünen bir bağ olmadığını söyler. Bazen bir selam, bazen bir Fâtiha, bazen de samimi bir dua; insanın ardından kalan en kıymetli iz olur.
Rabbim bizleri de hayırla yâd edilen, ardından dua edilen ve gönüllerde güzel bir iz bırakan kullarından eylesin.