“Bizden büyüklerin aynı acıları çektiğini gördükçe,
Düşünemiyor insan kendi sefaletini, acılarını.
Kendi başına acı çeken, ruhunda acıyı daha fazla duyar,
Çünkü geridedir her türlü tasasız şeyler,
Geçmişte kalmıştır mutlu bakışlar.
Ancak acının ortağı, dayanmanın dostu varsa,
Ruhun da çilesi hafifler.”