İzzet Eroğlu
@izzeteroglu
Kitap Özgürlüktür
1953’te yayımlanan ve distopya türünün önde gelenlerinden biri olan eser, kitapların yasaklandığı ve itfaiyecilerin buldukları her kitabı yaktığı 2049 yılının Amerikan toplumunu anlatmaktadır. Kitabın adı da Fahrenheit ölçeğinde kitabın yanma derecesine işaret etmektedir. Eser Soğuk Savaş sıralarında Amerika’da McCharty akımının etkili olduğu bir dönemde yazılmıştır. Eser; o dönem Amerika’sında antikomünist kuşkuculuğun vardığı noktadan hareketle otoriter yönetimlere bir eleştiri şeklinde okunabileceği gibi aynı zamanda kitle iletişim araçlarının insanı âdeta esir aldığı ve okuma devrinin bitip ekran çağının başladığı bir dönemin bir eleştirisi olarak da okunabilir.
Kitapları yakmakla sorumlu itfaiye biriminde çalışan Guy Montag’ın hayatı iş dönüşünde mahallesinde karşılaştığı ilginç bir genç kızla tanışmasıyla değişir, ardından yerleşik düzeni sorgular ve eyleme geçmek, mücadele etmek kararını alır.
Otoriter düzene eleştiri bakımından tüm teknolojik araçlarla insanın ve insan düşüncesinin kuşatıldığı, farklı düşünceye müsaade edilmediği, sorgulamaya giden yolların tamamen kapatıldığı, kitapların yok edildiği bir dünya kurgulanmıştır. Bu anlamda eser otoriter düzenlere karşı önemli eleştiriler yöneltmekte ve insanın kuşatılmışlığını, acziyetini ortaya koymaktadır. Son yıllarda dünyayı da kasıp kavuran otoriterleşme eğilimleriyle birlikte okunduğunda eserin yönetime dair eleştirileri hayatta da karşılık bulmaktadır. İnsanın âdeta tüm hareketlerinin takip edilebildiği günümüz dünyasında kitaptaki öngörüler büyük ölçüde gerçekleşmiş durumdadır. Eserdeki şu ifadeler otoriterliğin boyutunu göstermesi açısından fevkalade dikkat çekicidir: “… Okulda yapmaya çalıştığın şeyin büyük bölümü ev ortamında bozulabilir. Anaokulu yaşını bu yüzden her sene azalttık; artık neredeyse
Reklam
İmam-ı Azam Ebu Hanife’nin büyük bir alim olduğu genel olarak kabul edilir ancak Ebu Hanife’nin neden büyük bir alim olduğu hususu pek bilinmez. Özellikle çoğunluğun Hanefi mezhebine mensup olduğu ülkemiz inananları bakımından Hanefi hukuk anlayışının mahiyeti pek bilinmemektedir. Bu noktada eser; Ebu Hanife’nin hayatı, fıkıh anlayışı ve zühdü ile ilgili bilgiler vermektedir. Bununla birlikte eserde Ebu Hanife’nin fıkıh anlayışı metodolojik olarak değil, nakli ve hikâye/menkıbe olarak aktarılmıştır. Eser Ebu Hanife’yi tanımak için bir giriş niteliğinde olabilir ancak derinlemesine bir bilgi vermemektedir. Ayrıca eserde yer yer tekrarlar ve yazım hatalarına rastlanmaktadır.
Ruhun prangalarından kurtularak Yüce Yaratıcı’ya yönelmesi için hayata bakışın enfüsi manada ele alındığı güzide bir eser. Yazar, şairliğini de katarak şiirsel bir nesirle konuyu kendi zaviyesinden ele almıştır. Hamaset ve retorikten uzak olarak ruhun arınmasının ele alınması, dinin özünün kavranması bakımından önem arz etmektedir. Ahiret ve hesap verme ile haksızlığa karşı başkaldırıyı Allah’a inanmanın bir parçası gören yazarın anlayışı, günümüz gafil Müslümanlarının anlayışından fersah fersah ötelerde yer almaktadır.
Eser; göçten annesini kaybeden bir kedi yavrusuna, yalnızlıktan ahlaka ve insaniyete, ötekiden kanaate ve rant ekonomisine kadar birçok konunun hikâye tadında ele alındığı kısa makalelerden oluşmaktadır. Yılların hikâyecisi adeta hikâye ile anlatamadığını makaleler ile anlatmaya çalışmışsa da hikâyeden vazgeçememiştir. Feleğin çemberinden geçmiş yazar hayat tecrübesini kısa yazılarla okuyucularla paylaşmıştır. Empatiden vicdanın sesini dinlemeye kadar insanı muhasebeye ve evreni farklı bir bakış açısıyla ele almaya sevk eden yazılar, bir bilgenin hikmet dolu sözleridir. Eser hayatı sorgulamak ve müstakim bir yol için bulmak için farklı bir bakış açısıyla fırsatlar sunmaktadır.
Ünlü Kerkük türküsünde geçen bir mısrayı eserine ad olarak benimseyen yazar; insanın iki cendere arasında kalmasını 12 Eylül mağduru anne ve babanın oğlu Veciz üzerinden farklı bir tarzda ele almıştır. İnsan olmanın doğasından kaynaklanan çelişkiler, sürpriz hadiseler ve kendine has tarzıyla eser okunmayı hak etmektedir.
Reklam