Meryem
@jane__maryam
Evgeny Grinko.
Şu anda okuduğu kitap
Benim için okurken akışı en ağır giden kitaplardan birisiydi. İntihar eğilimli ve kendisine aşağılık kompleksi uygulayan karakterin günlüğü tarzında romandı…
Kurgu açısından ağır bunun dışında daha çok karakterin iç dünyasıyla baş başasınız ama bu iç dünyayı okurken karakterin düşünceleri size hiç bir şeyi sorgulatmama ya da merak ettirmeme ihtimali büyük. Dostoyevski okurken de kurgu olarak bu ağırlığı hissedebilirsiniz ama en azından onun karakterlerinin iç dünyası sarsıcı bir şekilde sizi kendinizi bazı şeyleri sorgulatırken buluyor ve okudukça okuyasınız gelebiliyor bu kitapta bunu hissetseydim eğer benim için okuması külfet olmazdı ama okurken sadece karakterin depresif ruh halini hissettiğim için verimli bir kitap olduğunu düşünmüyorum maalesef.
Cemile…
Bir kadının bütün herkese hükmedebildiği bir güce sahipken bütün sesleri bastıran bir sese sahipken dünyayı en sessiz biçimde yaşayan bir adama aşık olması asıl hikayedir.
Fakat şöyle bir ayrıntı var ki Cemile aslında asker eşidir. Kocası ikinci dünya harbine katılmıştır ve o sıralarda köylerinde onun kocası gibi savaşa giden o kadar çok insan vardır ki erkek nüfusu azlığından kadınlar da savaş harbine yardımcı olmak için tahıl ambarı taşımaktadır, işte bu sırada Cemile ve Danyar birebirlerine ruh penceresinden bakmış ve aşık olmuşlardır.
Kitabın anlatıcısı Cemile’nin eşinin küçük kardeşidir, bütün bu olanlara tanık olup abisine rağmen, aşk için Cemile ve Danyar’ın aralarında ki muhabbete göz yumarak içten içe destek olmuştur.
Ahlak ve etik çerçevesinde hem Cemile’nin aşkı hemde eşinin küçük kardeşinin göz yummasından dolayı karakter olarak kendilerini sorgulatsalar da bu kitaptan alabileceğiniz en büyük çıkarım Cemile gibi bu dünyaya hükmedecek güce sahip bir kişiliğe hatta iyi bir maddiyata sahip olsanız dahi bir o kadar tersine maddi imkanı olmayan bir o kadar güçsüz bir insana kalben yenilme ihtimaliniz olabileceğini unutmamanızdır.
Kitabı okurken gerçek ruh eşini seçebilmek mi yoksa kendini ait hissetmediğin bir hayata iffetin için o hayatı yaşamak mı diye sorguluyorsanız bence kitabı gerçekten anlayarak okumuşsunuz demektir.
Böyle bir ikilemi yaşamamak adına bu hayatta gerçek aşk için acele edenlere yazılmıştır belki de bu kitap, iyi okumalar
Kuşlar Yasına GiderYaşam ve Ölüm
Kitap da genel olarak iki ana karakter ön plandadır diyebiliriz. Birincisi ismini sanını tam olarak göremediğim aynı zamanda hikayenin anlatıcılığını üstlendiği yazar olan karakterimiz, ikincisi ise bu karakterin babası olan Aziz Bey. Hikaye genel olarak Aziz Bey'in üzerinde yoğruluyor bir çok vermek istenen mesaj bu karakter üzerinden veriliyor. Aziz Bey'in oğlu aynı zamanda hikayenin anlatıcısı olan yazar karakterimiz babasının çocukluğundan bu yana elde ettiği bütün gözlemlerini ve hayatı nasıl yaşamak istiyorsa o şekilde yaşadığını hatta kendi hayatını tecrübeler üzerine değil tercihler üzerine kurduğunu anlatıyor. Şoför olan Aziz Bey bir kaza sonucu mesleği bırakıyor, belli bir zaman sonra hastalığa yakalanıyor. Kitap da tam olarak bu kısımdan başlıyor daha sonra hayatının hastalığın sekteye uğratmayan kısımdan başlayarak günümüze kadar Aziz Bey'in hayat hikayesini görüyoruz. Onun hayat hikayesinde genel olarak hırsların ve isteklerin insanların iradesini nasıl yönetebileceğini görebiliyoruz.
Hikâyeye genel olarak bakarsak bu şekilde yorumlamak kroki bakışı gibi olabilir. Yalın diliyle, sıkmayan betimlemeleriyle, olağanüstü duygu gecirimleriyle mükemmel sayılabilecekken sizi sadece olay örgüsü kısmında doyurmayabiliyor. Eğer olay odaklı, kurgu bakımından serim düğüm çözüm üçlemesi arıyorsanız bu kitap sizi sıkabilir. Şahsi düşüncem bende olay odaklı bir okur olduğum için okurken sıkıldım diyebilirim ama yazar kitap boyunca anlatmak istediği ölüm duygusunu o kadar güzel anlatmış ki ne kadar sıkılsam da o dile kapılıp kitabı tamamladım.
Dipnot;
Kitabı okurken kitabın ismini bir çok kez anlamdırmaya çalıştım fakat ilerleyen bölümlerde ana karakterin dinlediği bu isimde bir türkü olarak gördüm ve o türküyü dinlerken dinleyicilerin yorumlarında şunu gördüm.
- KUŞLAR
Yazar Ahmet Arif'in hayat öyküsünü otobiyografik roman olarak başarılı bir şekilde kaleme almış. Dili sade ve akıcı, okurken sıkmıyor sizi. Yazarın diğer otobiyografik roman örgüsü olan "Yalnızlığın Başkenti" Cemal Süreyya'nın hayat öyküsünü anlatıyor. Bunu da mutlaka okuyacağım özellikle bu kitabı okurken Ahmed Arif ve Cemal Süreyya'nın o güzel dostluklarını okumak insanı bu karara yönlendiriyor.
İlk kitabı severek okurken bu kitabı çoğu zaman sıkıla sıkıla okudum. Sanırım her otobiyografik romanın olası sonuçlarından birisi bu, sonuç olarak hiç kurguya yer vermeden kendi yaşadığımız tek düze hayatın bu kitaba yansıtılmış hâli. Bu bayağılıktan kaçıp kitaplara sığınmak istiyorsanız kesinlikle bu kitap olmamalı. Çocukluk evresini tamamlayıp ergenlik evresinde çalıştığı tüm işleri anlatıyor Maksim Gorki. Her şeye rağmen kitap okumaya vakit ayırabilmesi bu kitabın iş dışında bahsettiği tek şey olabilir haa bir de karakter tanıtımlarını saymazsak. 400 küsur sayfalık bir kitap ve bu sayfa sayısına okunmaya değer bulmadım maalesef, umarım üçüncü kitapta aynı etkiyi vermez.
