Fakat ben onu ilk defa masallarda olduğu gibi su başlarında, gül bahçelerinde olsaydı bilmem bu kadar sevecek miydim? İnsanlar hiçbir vakit ıstırap çektikleri zamandaki kadar güzel olmuyorlar.
Belki çocukça bir fikirdir, felsefe kitaplarında yeri yoktur ama ben saadeti ikiye ayırırım. Başkalarından alınan saadet, başkalarına verilen saadet. Benim için hakiki saadet başkalarına verilen saadettir.
Reşat Nuri her zamanki gibi enfes yazmış. Romanda anlamını bilmediğim çok kelimeler vardı bunlar bazen durdursa da gayet akıcı bir şekilde okudum. Özellikle Mürşid efendinin günlüğünün başladığı kısım tek nefeste okunuyor. Bu kitabı bitirdiğimde ağlamamı çok zor durdurabildim. Gerçekten bu kadar az sayfada bu kadar duygu yükünü daha iyi veremezdi. Acımak güzel bir duygu.
Akılca ve ruhça kim sağlam ve güçlüyse, insanlara onun buyuracağını biliyorum artık! Kim daha yürekliyse, haklı olan da odur. Her şeyin içine tükürmekte, aldırmazlıkla en ileri gidenler, yasa koyucu olurlar. Herkesten daha gözü pek olan, herkesten daha haklıdır! Bugüne kadar böyle gelmiş, bu bundan sonra da böyle gidecek! Bu gerçeği ayırt edemeyenler kördür!