Melisa Ünlü
@janeaustenvari
Siyasal Bilgiler Fakültesi
İnsan Kaynakları Yönetimi
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
38 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
İnsan ruhunun ayrıntılarını gözler önüne seren bir kitap...
Benim gibi ilk defa Peyami Safa okuyacaksanız sizde de aynı etkiyi uyandıracak ve muhtemelen bu zamana kadar okumadığınıza pişman olacaksınız.
Olay örgüsü, karakterlerin analizi, her şey o kadar dozundaydı ki bir an bile sıkılmadan kitabın içine gireceksiniz. Orhan ve Vedia ile siz de gece yürüyüşlerine katılacaksınız, yalıdaki davetlerde Doğu-Batı çatışmasını diz de göreceksiniz ve daha nicesi...
Roman çarpıcı bir sona sahip. Romanın sonunda duyguların da zirveye çıkması daha da çarpıcılaştırıyor.
Ah Orhan...
Az önce Görsel Kültür dersimin bir ödevi için okudum. Ödevimi bu kitaba ana referansla hazırlayacağım. Berger, tarih boyunca görme biçimlerimizin nasıl değiştiğini anlatıyor. Fotoğraf makinesinin icadıyla değişen perspektif geleneği ve imgenin çoğaltılabilirliği, kadının konumlanışı ve erkeğin seyirci oluşu, mülkiyet - resim ilişkisi, reklamcılık rektörünün klasik resim sanatı imgelerini kullanması gibi ana konular üzerinde durmuştur. Kitapta büyük bir resim zenginliği vardır. Meraklılarına tavsiye edilir.
Sabahattin Ali romanları beni hep üzmüştür. Ama hiç hüngür hüngür ağlatmamış aksine daha kötüsünü yapmıştır. Bu romanın sonunda yüreğime bir taş oturdu. Gerçekten çarpıcı bir sonu var. Yusuf'un kendisini asla hiçbir yere ve kimseye ait hissetmemesi, onun yabancılığı; bunun bir sonu olacak diye düşündüm ama olmadı. Yusuf hep yabancı kaldı. Muazzez'i çok sevip, kendini onda bir parça yaşayabildiği muhakkak, ancak hiçbir zaman tam anlamıyla birbirlerine ait olamadılar. Bunların dışında kitapta memleketin durumu çok çarpıcı anlatılmış. 100 sene önceki olayların günümüzde hala yaşanmaya devam ettiğini de görmüş oluyoruz. Diğer 2 romanı ile karşılaştırma yapamam. 3ü de benim için ayrı yerlere sahiptir. Kuyucaklı Yusuf'un yeni hayatında neler yaptığı, Kübra ile karşılaşıp karşılaşmadığı aklımın hep bir köşesinde kalacak.
Reşat Nuri her zamanki gibi enfes yazmış. Romanda anlamını bilmediğim çok kelimeler vardı bunlar bazen durdursa da gayet akıcı bir şekilde okudum. Özellikle Mürşid efendinin günlüğünün başladığı kısım tek nefeste okunuyor. Bu kitabı bitirdiğimde ağlamamı çok zor durdurabildim. Gerçekten bu kadar az sayfada bu kadar duygu yükünü daha iyi veremezdi. Acımak güzel bir duygu.
10/10
Beğendi
·2020 4. kitabı
·56 günde okudu
·Okunma: 02 Mart 2020 21:00
·En büyük romancının en büyük romanı diye boşuna söylememişler. Dostoyevski'nin dili ve Mazlum Beyhan'ın çevirisi o kadar akıcı ki, okurken hiç sıkılmıyorsunuz. Yazar psikolojik tahliller açısından büyük bir usta gerçekten. Her karakter oldukça derin işlenmiş. Ama Raskolnikov ile öyle bir bağ kuruluyor ki, 700 sayfa bittiğinde onu özlüyorsunuz. Mutlaka okunması gereken bir şaheser.
