◇ J•a•n ◇ S•m•o•k•e ◇

◇ J•a•n ◇ S•m•o•k•e ◇
@jansmoke
İlim ilim bilmektir, İlim, kendin bilmektir. Sen kendini bilmezsin, Ya nice okumaktır ... Âşık Yunus (13.yy) yalinkalem77.blogspot.com
YTU-Iktisat, Marmara -Bilgisayar Prog.
Istanbul
18 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Alo, yumuşatıcı nereye koyuluyordu ? :D
Karısı memlekete gitmiş bir adamın Evdeki çamaşır makinesiyle bakışması gibi Çaresiz ve yabancısıyım bu dünyanın.
Alıntı
◇ J•a•n ◇ S•m•o•k•e ◇
:DD
Yorgunum
Yapraklar dökülür ağaçlardan, Anılarım gibi. Gençliğimi kaybettim, Hayat uykusunda. İstenmiyorsa bir bakışım Aşkım hüzünlenir... Yürüyorum Bir Allah'ın kulu yok Olsa da bilmiyor Bu derin sızım nedir Dermanı kimdedir Etme eyleme hayat Bana doğru söyleme Bir yaş daha mı geliyor Kırlaşmış tellerime. O daha büyümedi Yüreğimde oynayan O hala bir çocuk Bişey anlamayan Sadece aşkın sesi Hafifletir susmayan sağır sessizliği Bilmediğim şeyler var
Edebiyat
elif♧ isimli okura yanıt verildi
◇ J•a•n ◇ S•m•o•k•e ◇
Ben de konunun öznesi olarak biraz açıklık getirmek isterim.... Buyuk şehirde büyüyen, kendi iç alemine dalan, tehlikeli caddeler arasından bir geçit bularak "normal" çocuklar gibi oyun oynamak icin terkedilmis boş bir arsada diğer çocuklarla oyun oynamayı deneyen, küfürlü konuşmalara adapte olamayan, yaramazin birinin yol actigi bir kazada bacağına cam batıp ağlayıp küfür etmeyi de bilmeyen, bilse de beceremeyen, neticede dış dünyadan umduğunu bulamayıp tekrar dört duvar arasına kitap okumaya, resimler yapmaya dönen annesi calisan biraz ihmal edilen bir çocuğun gözünden iki satırda hayatından bir kesit okudunuz... Bir çocuğun hayata, büyük şehire ve tasvip edemediği bir kulture adapte olma çalışması talihsiz bir kazayla noktalanmistir. Başka bir sosyal hayata adaptasyon denemesinde de sokaktan hizla gecen bir arabanın altında kalmak üzeredir... Bir çocuğun toplumla arasına mesafe koyması için olması gereken hersey birer birer olmakta, o ise kozasında yaşamaya gün geçtikçe alışmaktadır. Fakat bu sıcak koza zaman icinde tel tel açıldıkça kendini daha da savunmasız bir dünyada bulacaktır... Yaşam ne mutlu ve ne yazık ki en büyük öğretmendir.
Yorgunum
Yapraklar dökülür ağaçlardan, Anılarım gibi. Gençliğimi kaybettim, Hayat uykusunda. İstenmiyorsa bir bakışım Aşkım hüzünlenir... Yürüyorum Bir Allah'ın kulu yok Olsa da bilmiyor Bu derin sızım nedir Dermanı kimdedir Etme eyleme hayat Bana doğru söyleme Bir yaş daha mı geliyor Kırlaşmış tellerime. O daha büyümedi Yüreğimde oynayan O hala bir çocuk Bişey anlamayan Sadece aşkın sesi Hafifletir susmayan sağır sessizliği Bilmediğim şeyler var
Edebiyat
elif♧ isimli okura yanıt verildi
◇ J•a•n ◇ S•m•o•k•e ◇
Teşekkürler değerli yorumunuz için.