Başak
@jayusperson
Ankara
21 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Birçok kitaba konu olduğu için bu eseri okumanın artık vakti geldi diye düşünmüştüm. İyi düşünmüşüm ama geç kalmışım. Çok hızlı ve basit bir okumaymış meğer. Tiyatro okuyacağım nereden başlasam diyenler için de iyi bir alternatif. Neyse sonunda Yaban Ördeği metaforunu öğrenmiş oldum.
Bu kitap ‘sembolizm’ akımının baş yapıtlarındanmış. Bir simgeyi masanın ortasına koyuyor ve masa etrafında şekilleniyor her şey. Buradaki sembol de Yaban Ördeği. Sevgi, ahlak, dürüstlük, fedakarlık, yalanların ortasında kalan güçlü bir metafor.
Ayrıca yazarın kendi özeleştirisini de yaptığı, mutlak dürüstlük her zaman gerekli mi, mutlu olmak için salt doğruluk mu yoksa beyaz yalanlar da gerekli mi gibi insanı sorgulatan da bir oyun.
Reklam
Tobias isminin anlamı “Tanrı iyidir” demek. Birkaç film ve kitapta da bu isme yer veriliyor genelde ama taşıyan karakter hep değiştiriyor. Bu kitapta da Tobias karakteri bu ismi taşımak istemiyor tabi bir sürü sebebi var.
Tobias annesi yüzünden hayatı pek keyifli gitmeyen bir çocuk. Annesi yüzünden, yaşadığı toplumsal baskı yüzünden (bir yandan ülkesinde savaşta var tabi) ülkesini terk eder. Hep “dün” yaşanılanları anlatır. Osamu Dazai’nin “İnsanlığımı Yitirirken” kitabında ölmeyi bile beceremiyorum demesi geldi aklıma kitabı okurken. Öldürmeyi bile beceremeyen Tobias. Çalışmaya, yaşama, çocukluğuna, sisteme her şeye öfkeli aslında ama duygu sömürüsü yapmadan.
Agota gerçek mi, değil mi olayını çok iyi başarıyor. Yine tekinsiz ama girift bir anlatımı yok. Fazladan tek kelime dahil kullanmıyor. Savaş görüpte savaş güzellemesi ya da kötülemesi yapmadan direkt net şekilde sadece ama sadece olayı anlatıyor. Yine yine ve yine çok iyi bir kitap.
Öncelikle kitabı iyi ki almayıp dinlemeyi tercih etmişim. Çok uzun zaman sonra ilk defa bir kitabı yarım bırakıyorum. Barkın‘a ne olduğunu sonunda ne olacağını hiç merak etmiyorum, bu kitabı da sırf kurgusu için okunduğuna hayret ediyorum. Çok kötü bir anlatım. İnanılmaz kötü bir üslup. İnsana hiçbir şey katmayan, öylece merak uyandırayım yeter şeklinde yazılmış edebiyatı köreltmeye yemin edilmeye çalışılmış bir taslak sadece. 
04:00
04:00
Toplumsal baskının bir anne üzerindeki etkisi.
Annenin ağzından anlatılan bir hikaye. Kızının lezbiyen olmasını kabul edemeyen annenin topluma ayak uydurması gerektiğini düşünmesini, kendi bu şekilde yetiştiği için kızının da aynı normlarda davranması gerektiğine inanması. Kültürel olarak hiçbir fark yok. Bence her anne okumalı. Çocuklarının çocukluktan ziyade bir birey olduklarını kabul etmeli. Çok iyi işlenmiş bir öykü.
Vüsat Bener’in son kitabı Kapan. Belki de artık ölmeyi dilediği için bu kadar karamsar cümleleri var. İntihara büyük bir övgüsü, kendi yapamadığı için yapabilen yazarlara da hayranlığı var. Genelde ya hastanede geçiyor öyküleri ya da Ankara sokaklarında. Yazarlıktan sıkça bahsediyor. Cümleleri devrik. Anlaşılması zor. Alıştıkça sürükleyici. Bilinçakışı tekniğiyle yazılmış. Yer yer kopuk gibi cümleleri var ama birbiriyle bağlantılı. Öykülerin çoğu da birbiriyle bağlantılı ve hayatın içinden izler taşıyor. Nietzche’ye, Can Yücel’e, Sokrates’e, Gogol’e daha bir çok kişiye sevgisi ve göndermeleri var. İç hesaplaşmaları ve kendini arayış biçimi yoğunlukta. En uzun öyküsü Bağımlılar koğuşu, doğru yaşamaya bağımlı birinin hastane de geçirdiği vakitleri anlatıyor. En sevdiğim öyküsü bu oldu. Çoğu kez serzenişleri var. Tanrı eleştirisi, felsefe, bilim, yazın sanatı gibi birçok konuya değinmiş.
Kendi kitaplarının herkese hitap etmeyeceğini dile getiriyor. Ben çok sevdim. Diğer kitaplarını da okumak isterim.
Reklam