Başak
@jayusperson
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tereza, Tomas, Sabina, Franz ve Karenin…
Tereza: Annesinden kaçarak kendi hafifliğini bulmak isterken Tomas’a aşık olup, bağlanıp kendiyle beraber Tomas’ı da ağırlaştıran karakter.
Tomas: Özgürlüğü hafiflik olarak gören ve bir yere veya bir kişiye bağlanmanın ağırlık olduğunu düşünen karakter. Hafiflik onun için ideallerinden ve misyonundan bile daha değerlidir.
Sabina: Tomas karakteriyle aynı bağımsızlıkta hafifliği seçen karakter.
Franz: Bu karakter de hepsinin ortası ne ağırlığı var ne hafifliği.
Karenin: Tomas ve Tereza’nın köpeği. Karenin üzerinden bile hayvanlar alemi için felsefik bir öge aslında.
Kitapta ilk olarak Prag Baharı anlatılıyor ve bu dönemde Kundera, en çok Tomas üzerinden anti-komünist düşüncelerini bu karakterde anlatıyor. Din, felsefe, tarih okuduğum diğer kitaplara kıyasla bu kitaba çok güzel yedirilmiş. Size sunduğu birçok seçenek var ama düşüncesini bir tepside önünüze sunup bunu seç demiyor. Sen olsan hangisini seçerdin diyor. Hafiflik mi, ağırlık mı?
Ben hayatım boyunca hep seçimlerden kaçmışımdır. Yaz mı kış mı diye sorsalar ilkbahar ya da sonbahar derim. Yani her şeyin ortası bana göre daha iyi. Bu düşünceme Kundera’nın da katıldığını düşünüyorum çünkü kitapta kendisiyle ilgili bir bilgi veriyor. “Romanlarımdaki kişiler kendime ilişkin gerçekleşmemiş olabilirliklerdir. Onlardan eşit derecede hoşnut olmam ve dehşete düşmem de bu yüzden.Her biri benim ancak kenarında dolaştığım bir sınırı aşmıştır.”
Hafifliği Parmenides olumlu, ağırlığı olumsuz olarak değerlendirmiş. Hafifliğin insan için bir bedeli var. Kimisi özgürlük desede bir vazgeçiş aslında. (Bknz. Tomas’ın çok sevdiği mesleğinden vazgeçişi ve Sabina’nın sevdiği halde Franz’dan vazgeçişi) Cesaret de gerektiriyor. Bu yüzden de kitabın adından da anlaşılacağı üzere varolmanın
“Bir gün bana ölüm kavanozu dediği şeyi göstermişti. Onun içinde tutsağım ben. Kanatlarım cama çarpıyor. Dışarıyı görebildiğim için hâlâ kaçabileceğimi sanıyorum. Umut besliyorum. Ama hepsi bir yanılsama. Kalın yuvarlak bir cam duvar.”
