Başak
@jayusperson
Şu anda okuduğu kitap
Gerçek bir hayat hikayesinden alınıp uyarlanmış bir tiyatro metni.
Gerçekle hayal arasında gidip gelen, kişinin kendi benliğini oluşturmasını ve varoluşsal sancılarını konu ediniyor. Bir gece bekçisinin gece yarısı bir bankaya giderek bankanın kapısındaki görevliyi öldürmesiyle olayı bir nevi empati yoluyla kitabın baş kahramanı savcının bu katilin benliğine girerek kendi iç dünyasında bir takım yeni benlikler kurmasını okuyoruz.
Savcı her gün aynı işi yapar ve hayatı bir düzen içindedir. Bu düzen içinde kalmak onun içinde bir yara oluşturmuş bu yüzden de katille kendini özdeşleştirmiştir.
Kitapta bahsi geçen birçok sembol kitaba kendi özerkliğini katmış. Okurken düşündüren ve bir çırpıda biten bir kitap oldu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Birisi Julian Barnes’a gece gece ıslık çalınmaz dese ‘hadi be oradan’ derdi. Dünya tarihine bir de benim gözümle bakın demiş adeta. Hatta bununla da kalmamış bir tahtakurusunun gözüyle bakın demiş. Nuh’un gemisinden, Medusa’nın Salı’na, aşktan bilime kadar size sorular soruyor ve sorulara ironiyle kendisi cevap veriyor. Nuh’un gemisinde hayvanların temiz ve kirli olarak ayrıştırılmasından bahsederek bütün öykülerinde de yer yer gönderme yapmış. Başka bir öyküde yine bir gemi var ve milletçe ayrıştırılıyorsun. Başka bir öyküde bir tahtakurdusun ve sana dava açıyorlar. Bastıra bastıra en çok anlattığı konu ayrıştırılma olabilir. Yazar aynı zamanda muhalif. Her şeye bir antitezi var ve bu yönüyle okuyucuyu araştırmaya sevk ediyor.
Ayrıca aşka olan bakış açısı çok ilginç bu kısmı deneme olarak kaleme almış. Bir de sanatçı bir erkeğin (tabiri “vur patlasın çal oynasıncı Charlie”) cevap alamasa bile sevdiğine gönderdiği onlarca mektubu okuması gerçekten keyif vericiydi.
Bütün öyküler birbiriyle bağlantılı. Her bölümde bir önceki hikayeden kesitler bulabilirsiniz. Dağ diye bir bölüm var orada da olaylar Ağrı Dağı’nda geçiyor. Ağrı Dağı’na giderken bir Ankara Keçisi lafı bile duymak ne hoştu
Daha sığdıramadığım birçok bölüm var lütfen okuyunuz! Kitabı okurken adeta büyülendim ne diyebilirim ki başka? Kitaptan bir alıntıyla Julian Barnes’ın kitabın başlığındaki ‘Tarih’ düşüncesiyle bitirelim yorumumuzu.
“Tarih olan biten değildir. Tarih sadece, tarihçilerin bize anlattıkları şeydir.”
Son yıllarda Batılı hükümetler terörizm, tehditlere boyun eğmeme ve onları bastırma konusunda çok gürültü koparmışlardı; ne var ki tehditleri savuranlar kendilerine karşı bir tavır alındığını hiç anlar gözükmüyor ve tehditler önceki gibi sürüp gidiyordu. Arada kalanlar öldürülüyor; hükümetler ve teröristler hayatta kalıyordu.
Kötü şeyleri görmezden gelmek insanın onlara katlanmasını kolaylaştırır. Ancak siz kötü şeyleri görmezden gele gele sonunda kötü şeylerin hiçbir zaman var olmadığına inanmaya başlıyorsunuz.
