Eski keyifli hayatın bir daha gelmeyecek biçimde sonsuza dek bitiyor; kabul et veya kendini kandır, sonuçta bir şey değişmiyor. Yaşama arzusu herkesin hayal ettiğinden çok daha güçlü.
Şimdi Shakespeare'in buranın içerisinde çok mutlu olduğunu düşünüyorum, ününün verdiği engel yoktu, zekâsını kendisini ortaya koyabildi ve hâlâ da burada, Stratford'da. Sanırım tiyatroda Nasıl Hoşunuza Giderse [As You Like It] oynuyordu.
Evet, her şey sanki bu Shakespeare'in der gibiydi, burası oturduğu yer ve yürüdüğü yerler ama beni tam olarak, ete kemiğe bürünmüş olarak bulamayacaksınız. Sakince hem vardı hem yoktu; aynı anda; insanın çevresinde ışık saçıyordu; evet, çiçeklerde, eski salonda, bahçede ama asla parmakla göstermiyordunuz.